128 
zij bevat, slechts als brokstukken met het gesteente zelf, maar 
niet afzonderlijk kunnen verkregen worden. Hoe rijk deze digte 
kalksteen van Java dan ook moge zijn aan organische overblijf: 
selen, zoo is het den palaeontoloog echt gelijk daaruit een 
ruimen voorraad te verzamelen; ja, meestal eerst nadat het 
gesteente begint te verweeren, toont hetzelve zijn rijkdom aan 
koralen, wanneer, namelijk, de hardere, meer spaathachtige zelf- 
standigheid der voormalige polypenstokken begint uit te ste- 
ken, — figuren in bas-relief aan de oppervlakte der rots begint 
te vormen, uithoofde de digte kalkmassa, welke de ruimte 
tusschen de koralen vervult, eerder dan deze laatsten aan ver- 
weering onderhevig is en door ket regenwater wordt opgelost. 
Lijn deze tusschenruimten tot op zekere diepte uitgehold, dan 
komen de omtrekken der voormalige polypenstokken, welke 
tot de meest verschillende soorten behooren, steeds duidelijker 
te voorschijn; zij doen zich alsdan aan het oog voor, als groei- 
den zij op uit de oppervlakte van de starre rots, die op nieuw 
van allerhande zeegedierte schijnt te wemelen. Zij vertoonen 
alsdan op het gebergte van het hoog gelegen binnenste gedeelte 
des eilands den rijkdom van dierlijke gestalten van den 
verre verwijderden oceaan, hier in het licht der zonnestralen, 
die verblindend wit door de kalkwanden worden teruggekaatst. 
Zonder petrefacten is in dit gebergte geen enkel gedeelte, dat 
slechts eenige uitgestrektheid heeft. Mogen de vroeger opge- 
telde localiteiten van A. tot Z. slechts een gering aantal pun- 
ten van het eiland Java uitmaken, alwaar ik petrefacten heb 
gegraven en verzameld, zoo heb ik toch op vele andere daar- 
tusSchen gelegene plaatsen, van de straat Soenda af tot in de 
nabijheid van Patjitan, gelijke of daarmede overeenkomende 
fossile overblijfselen gevonden, die ik niet heb bewaard. Groo- 
ter is het aantal afzonderlijke lagen der formatie, waarin geene 
petrefacten worden aangetroffen, dan dat der geheele streken, 
welke dezelven missen. Tot die lagen mogen worden gerekend 
de thon- en kwartsachtige zandsteen-lagen in de nabijheid van 
Bodjongmanik, Tjisihi, Tjimadoer: L. n°. 596, 400, 467— 469, 
489, 501, 508— 510, waarin de vlotten van fossile kolen L. ne. 
297, 500—521, worden aangetroffen; in deze lagen wordt bijna 
geen enkel dierlijk overblijfsel gevonden, terwijl vele lagen, 
