147 
met den naam van quartaire, postdiluviale, hedendaagsche of 
alluviaal-vormingen te onderscheiden. Maar indien de opper- 
vlakte van het tertiaire gebergte onder een hoek van naauwe- 
lijks 5 graden oprijst, gelijk aan de noorder kust van Java het 
geval is, of indien zij zich in eene horizontale rigting beneden 
den spiegel der zee uitstrekt en vervolgens land waarts in van 
lieverlede opwaarts rijst, — waarvan op verscheidene punten 
van die kust voorbeelden worden aangetroffen , — hoe zal men 
aldaar de nieuwe lagen, welke óf geheel en al óf bijna gelijk- 
vormig op de oudere lagen zijn afgezet geworden, van deze 
kunnen onderscheiden, wanneer zij eenmaal zullen verhard 
zijn, wanneer de vette modder, waarin de schepen op de reede 
te Batavia thans hunne ankers werpen, in thon-banken, de 
losse zand- en gruismassa’s, welke de rivieren aldaar aanspoe- 
len, in vaste gesteente-lagen zullen zijn overgegaan, dewijl 
vele fossile schelpdieren van het tertiaire gebergte nog heden 
in de Javasche zeeën leven en bij gevolg in de nieuwere lagen, 
ten deele althans, gelijke organische overblijfselen zullen aan- 
getroffen worden als in de lagen der vroegere formatie? 
Hier, in den Indischen archipel, is het volkomen ondoenlijk 
eene grens aan te wijzen tusschen de afgezette lagen. Niet 
slechts dat de rivieren voortdurend een bezinksel van 
zand en modder doen ontstaan, hetgeen voornamelijk het ge- 
val is gedurende den regenmoesson, wanneer zij alles onder 
water Zetten en verbazende massa’s van verweerde of losge- 
spoelde deelen van het gebergte naar de kusten afvoeren, — maar 
van tijd tot tijd leveren de 108 vulkanen des archipels eene 
buitengewone h lheid dier bouwstoffen, wanneer een hun- 
ner, gelijk de Salak, in 1699, door zijne uitgeworpene stoffen 
geheele modderbanken aan de kust doet ontstaan, of gelijk de 
Tomboro, in 1815, zulk eene massa asch uitwerpt, dat verre 
van denzelven gelegene eilanden ter hoogte van 2 voet er mede 
worden overdekt, of gelijk de Galoenggoeng, in 1822, die niet 
alleen de vlakte aan zijn voet gelegen 30 tot 60’ hoog met uit- 
geworpene stoffen heeft bedekt, maar die ook het meeste er toe 
bijgedragen heeft, om de Kinderzee onbevaarbaar te maken, 
doordien ontzaggelijke hoeveelheden van den vulkanischen 
modder door de tji Tandoi naar die binnenzee werden gespoeld, 
