167 
minuten daarvan verwijderd ligt; deze laatste ontblooting zul- 
len wij in het 10de kapittel nader behandelen. 
Wij leeren derhalve alhier een vulkanisch massa-gesteente 
kennen, hetwelk in eene ontzaggelijke dikte en uitgestrektheid 
uit den diepen schoot der aarde is opgestegen en aan zijne op- 
pervlakte (door afschilfering, ten gevolge van het snel bekoe- 
len? en door wrijving met de doorgebrokene gesteentemassa?) 
in scherpe lijsten is gespleten, terwijl wij te gelijkertijd een 
puingesteente derzelfde rotssoort onder het oog verkrijgen, 
hetwelk eene verbazende dikte bezit en dat, hieraan mag hiet 
worden getwijfeld, 
te 
worden. Misschien is het althans gedeeltelijk eene gloedbrekzie, 
namelijk, op die plaatsen, waar het, zonder dat zich eenig ver- 
bindingsmiddel laat bespeuren, niet slechts het buitenste om- 
hulsel van vaste steenkernen uitmaakt, maar ook waar het aan 
de steilste wanden der Mêsigit-jukken kleeft, even als een be- 
kleedsel, of een daartegen aangebragt metselwerk, waarvan 
de brokstukken onafscheidbaar vast zaämgehecht, ineen ge- 
smolten zijn. | 
Voor het grootste gedeelte echter is hetzelve laagsgewijs ver- 
verdeeld en bestaat het van boven uit fijnere (ligtere), beneden 
uit grovere (zwaardere) brokstukken; hieruit volgt, dat het 
gesteente onder water afgezet, in banken verdeeld is, welke 
door de werking der baren, zijn verbreed en geëffend geworden. 
Reiken de arithlaotingen.i in de noordelijke streken van het 
hoogland niet dieper dan ongeveer 100 voet, — zoo diep ligt 
de bedding der meeste beken, welke zich in duizende kronke- 
lingen heenslingeren tusschen een talloos tal van golfvormige, 
met vruchtbare aarde bedekte heuvelrijën, — in het zuidelijke 
gedeelte van hetzelve worden zij allengs dieper, naarmate zij 
verder in die rigting voortgaan; de grootste ontblootingen 
echter worden gevonden in de kloven, welke de noordwestelijke 
zijde van het hoogland tot aan de Wijnkoopsbaai doorsnijden 
en waarvan er een groot aantal worden aantroffen van de tj1 
Saär af‚ verder zuid westwaarts heen, tot aan de Tjiletoe-bogt. 
In die kloven bespeurt men ten duidelijkste, dat het conglo- 
meraat, naar gelang men zich van den g. Mêsigit verwijdert, 
vooral in zijne bovenste lagen allengs fijner, meer zandsteen- 
