189 
ti Mandiri-dal, in de nabijheid van het dorp van gelijken naam 
(distrikt Djampang koelon van het Preanger-Regentschap Tjan- 
djoer); alhier worden fijnkorrelige, blaauwachtige, menigwerf 
zeer dunne zandsteenlagen: L. n°. 571, gevonden , welke afwis- 
selen met lagen, die uit niets anders bestaan dan zandsteenko- 
gels, benevens met grovere zandsteensoorten en grofstukkige, 
vulkanische conglomeraat-banken, welke eene dikte bezitten 
van 15 à 20 voet. De afgebrokene koppen der verschillende la- 
gen vormen dwars doorloopende lijsten in de bedding der beek, 
en hellen onder een hoek van 20° naar het noord-noordoosten. 
3e. Aan de zuider kust van het distrikt Kêndêng wêsi, in 
Soekapoera, is het tertiaire gebergte van batoe Goentoel tot aan 
den oedjoeng Sodon megmeg, zoodanig vernield geworden, dat er 
een loodregt oprijzende wand is gevormd, welke eene hoogte 
van 50 à 100 voet bereikt; eene nieuwelings gevormde alluvi- 
aal-vlakte, ter breedte van 500 à 1,000 voet, scheidt dezen wand 
van het tegenwoordige strand der zee. Enkele deelen van dit ge- 
bergte zijn staande gebleven en verheffen zich thans op deze 
vlakte als eilandvormige rotsen, met platten schedel en lood- 
regt oprijzende zijwanden; zij hebben eene gelijke hoogte alsde 
voormalige kustmuur, tegenover welks binnenwaarts insprin- 
gende bogten zij zich meerendeels verheffen; zij bestaan uit la- 
gen, die, wat betreft de wijze, waarop zij achtereenvolgens voor- 
komen, hare hoogte, hoedanigheid en den hoek, waaronder zij 
hellen, volkomen gelijk zijn aan de lagen, welke den kustmuur 
uitmaken. \ 
Dergelijke breede, aan het boveneinde platter, tafelvormige:, 
rotseilanden zijn: de batoe Tjitawon a en b, welke oostwaarts 
van de monding der tji Kantang in de nabijheid van den voor- 
maligen oeverwand en wel nevens de kleine tji Tawon oprijzen. 
Verwijdert men zich een eind weegs verder oostwaarts van de 
genoemde beek, dan vindt men op een grooteren afstand van 
den oeverwand, digter nabij het tegenwoordige strand, twee 
dergelijke rotsen, welke echter, uithoofde zij veel smaller zijn 
dan de vorigen, meer de gedaante van een toren hebben ; het 
zijn de rotsen batoe Tangolok a en b., waarvan de oostelijkst 
gelegene rots b. de grootste in omvang is. Uithoofde men rond- 
om dezen toren kan heengaan, zoo bespat men ten duidelijk- 
