198 
de gansche lengte van het tjiì Widahi- of tjt Sondari-dal be- 
nedenwaarts tot in het plateau van Bandong in de nabijheid 
van Kopo. De lagen, welke den zuidoostelijken voet van den 
Goentoer bedekken, nemen nog dagelijks in grootte toe. Zoo 
is de noordoostelijke voet van den Papandaijang bedekt door 
puin-massa’s, die, ten jare 1772, in den loop van eene enkele 
nacht werden uitgeworpen. Het hoogland van Malêmbong, dat 
aan den voet van den voormaligen, thans uitgedoofden vul- 
kaan Sida keling ligt, bestaat uit zeer dikke lagen van puin- 
brokken. De vlakten, gelegen aan den zuidoostelijken voet 
van den Galoenggoeng, werden in 1822 — behalve met asch, 
die met water tot modder was vermengd — met millioenen 
van steenbrokken overstelpt; in dat gedeelte der vlakte, het- 
welk het naast aan den vulkaan paalde, werden daardoor 
duizenden van heuvelen gevormd. (Zie de Ilde afdeeling.) De 
kleinere puinbrokken werden, vermengd met den modder, 
door het water der beide hoofdbeken (tji) Woelan en (tji) 
Tandoï, welke buiten hare oevers waren getreden, tot op 
een grooten afstand van de vlakte voortgespoeld, in de 
dalvormige verdiepingen van het land afgezet en meer of 
minder duidelijk afgedeeld in banken, welke op reeds vroeger 
aanwezige (tertiaire of hedendaagsche }) puinlagen rusten. 
Ontblootingen, welke tot op eene aanmerkelijke diepte in deze 
puinvormingen reiken , worden gevonden aan de zijwanden 
der tji Tandoï-kloof, in het middengedeelte van den loop dezer 
beek; dit gedeelte strekt zich uit van de plaats waar de beck, 
in de nabijheid van den zuidelijken voet des Sawal (tusschen 
Tasik malajoe en Mangoendjaja), de Galoenggoeng-vlakte ver- 
laat, tot aan desa Bandjar. Binnen deze uitgestrektheid zet 
de beek haren loop steeds in eene oostelijke rigting voort, 
eerst door ket golfvormige vlakland tusschen Mangoend jaja en 
Tjiamis, later langs den zuidelijken voet van het plateau 
Rantja; bijna overal stroomt zij over den bodem eener 14 à 
200 voet diepe kloof, welker zijwanden uit een vulkanisch 
conglomeraat zijn gevormd. Tusschen de tallooze menigte 
kleine puinbrokken en de tot tuf verharde massa van zand 
en asch, waardoor de tusschenruimten zijn opgevuld, wor- 
den hier en daar enkele grootere puinbrokken aangetroffen, 
