203 
dezelven zeer verre van elkander verstrooid, terwijl zij elders 
bijna niet worden aangetroffen. / 
Uithoofde in de nabijheid van de tjoekang Rawon, namelijk, 
aan de doorbraak der tji Taroem, zoo mede op verscheidene 
andere plaatsen, verschillende soorten van eruptie-gesteenten 
worden gevonden, — uithoofde tusschen de opgerigte zand- 
steenlagen zoowel dioriet- als basalt-gangen worden aangetrof- 
fen, — hetwelk wij in kapittel 10 nader zullen aantoonen, — 
en insgelijks aan de buitenwaarts gekeerde zijde van het omge- 
kantelde gebergte (vergel. bladz. 84, enz.) kalkbanken liggen, 
welke tot de grootsten op Java behooren, zoo volgt hieruit ten 
duidelijkste: dat dit puingesteente een wrijvings-conglomeraat 
is, hetwelk bestaat uit fragmenten van den doorbroken kalk, 
vermengd met de brokstukken der endogene rotssoorten, welke 
in de nabijheid oprezen: deze puinbrokken werden onder water 
uitgebreid, en door koolzuren kalk, welke in dit water was 
opgelost, zaämverbonden. De vlotten van het doorbrokene 
zandsteengebergte, gelijk mede de kalkbanken, welke aan des- 
zelfs buitenwaarts gekeerde zijde worden aangetroffen, staan 
of geheel en al loodregt, of hellen onder een hoek van meer dan 
70 graden; vergelijk hiermede kapittel 9 en 10. De lagen van 
het puingesteente aan de tji Tjatjabang daarentegen hebben 
eene horizontale vigting en zijn 2,000 voet boven den spiegel der 
zee verheven. Hieruit mag met grond het besluit worden opge- 
maakt, dat het water, onder welks spiegel de puinmassa is 
uitgebreid geworden, dat van een zoetwater=meer was, hetwelk 
noodzakelijker wijze moest ontstaan ten gevolge van de ophef- 
fing van het randgebergte, indien de ketel van Bandong, gelijk 
zulks tegenwoordig het geval is, reeds destijds ook aan de an- 
dere zijden was omgeven door een even hoog, misschien nog 
hooger gebergte. Dit bekken is tot op zijne tegenwoordige hoog- 
te werkelijk opgevuld door horizontaal liggende zoetwaterla- 
gen, waarover later zal gehandeld worden in het hoofdstuk 
der „posttertiaire formatiën.” Toen nu het water van het meer 
over het laagste gedeelte van den rand heenstroomde, daarin 
eene geul vormde en deze insnijding, gelijk bij alle watervallen 
wordt waargenomen, steeds verder achterwaarts trad, ontstond 
hierdoor de ontzaggelijk diepe kloof der tjì Taroem, welke zich 
