207 
de rivieren (tji) Oedjoeng, Simoet en de daarin witwaterende 
nevenbeken stroomen: zie: L. n°. 594. Aan de noordelijke zijde 
van dit gedeelte van het tji Simoet-dal, waarin Lêbak ligt, 
wordt de schedel des bergs in de rigting van het zuiden allengs 
smaller en gaat hij over in een bergkam, in eene bergspits, 
waar langs de weg dalafwaarts voert. De bergspits of bergkam, 
welke zich ter wederzijde meer dan 100 voet diep loodregt be- 
nedenwaarts stort, bestaat bijna geheel en al uit den witten 
mergel: L. n°. 595. 
Nu eens is deze steensoort, — waaraan ik bij gebrek van eene 
meer gepaste benaming, den onbepaalden naam van mergel 
heb gegeven, — zeer fijnkorrelig, week, kleur afgevend, zeer 
ligt verwrijfbaar, krijtachtig van aard, hoewel zij niet opbruist, 
wanneer dezelve met zuren wordt behandeld, dan weder is zij, 
bij gelijke of bijna gelijke fijnheid, vast en, hoezeer ligt van ge- 
wigt, echter hard genoeg om in hoekige stukken te breken, 
wanneer men een blok met den hamer verbrijzelt ; gewoonlijk 
echter is deze steensoort week en laat zij zich met een mes 
snijden. In weinige streken is het gesteente zuiver, worden 
daarin geene vreemde steensoorten aangetroffen; gewoonlijk 
bevat hetzelve kleine hoekige stukjes trachiet, doleriet, zelfs 
poreuze lava, doch voornamelijk puinbrokken en splinters van 
kwartskristallen; deze komen in zulk eene menigte er in voor, 
dat zij een onderscheidend karakter aan deze steensoort geven. 
Loo worden er vele gave kwartskristallen in gevonden, die 
eene geringe grootte hebben en helder als water zijn; *) te regt 
mag deze steenmassa derhalve tot het puingesteente worden 
gerekend. Zij is krijtwit of melkwit, zelden is zij witachtig grijs 
van kleur, laat zich ligt in water oplossen, is even kneedbaar 
als plastische thon en vormt meerendeels een onvruchtbaren 
bodem. Hoofdzakelijk is zij zamengesteld uit enen bene- 
vens uit kiezelaarde. 
Overal waar dit gesteente wordt aangetroffen, zijn de wegen, 
benevens de oevers en de beddingen der beken, zoo als; b. v., 
die der tjì Oedjoeng, tusschen Waroeng goenoeng en Liêbak, 
bedekt met glinsterend zand; dit zand is gevormd uit de 
1) ‚„Rhomboeder, entrandeekt zur Säule und in der Richtung der Scheitelkanten.” 
