222 
vertoonen, in welk opzigt zij veel overeenkomst hebben met 
vulkanische slakken, welke met blaasruimten zijn doortrokken. 
Er worden eenige weinigen gevonden, die zoo vol gaten zijn als 
puimsteen, en dieechter uit kwarts bestaan; deze schuimachtige 
stukken hebben bijna allen eene vaalroode kleur. Zwavelijzer 
en zinkblende (zwavelzink) worden in de meesten dezer blokken, 
dikwerf in eene groote hoeveelheid, aangetroffen; zij komen nu 
eens voor als duidelijke kristallen ingesprenkeld, dan weder 
digt in den vorm van vrij groote nesten, of van stralige, blade- 
rige massa’s, terwijl kwartskristallen — zeszijdige zuilen met 
piramidale uiteinden (d. 1. rhomboeder, „entrandeckt zur Säu- 
le”) — welke dikwerf naaldvormig, zelfs haarvormig fijn zijn, 
aan de binnenwanden van bijna alle gaten en drusenruimten, 
ja, zelfs aan die der engste reten voorkomen. Eenige dezer kris- 
tallen hebben eene aanmerkelijke grootte, terwijl hunne dikte 
van 4 tot $ duim aangroeit, anderen daarentegen zijn niet 
grooter dan een buskruidkorrel; eenigen zijn wit, doorzigtig 
„wasserhell”, de meesten zijn gekleurd, of althans aan de opper- 
vlakte zwartachtig als waren zij berookt; zij hebben alsdan eene 
vuile, blinkend-ijzerzwarte, blaauwachtige, bolusroode, brui- 
ne, zelfs geelachtige kleur. In vele holligheden wordt een me- 
taalachtig (niet nader door mij bestemd) ligchaam waargeno- 
men, dat in de gedaante van druiven is afgezet en eene zwarte 
kleur hezit. Tusschen dergelijke fraaije kristallinische deelen 
der rotsblokken worden hier en daar matte, doffe, aardachtige, 
ligt verwrijfbare deelen aangetroffen, — overblijfselen van 
het oorspronkelijke mergelgesteente, hetwelk niet overging in 
kwarts-zelfstandigheid, — of er worden zoodanige kwartsmas- 
sa’s tusschen dezelven gevonden, die vol holen en gaten zijn, 
aan wier wanden een metaalachtig beslag wordt waargeno- 
men, dat hier bolusrood, elders zwart of zwartachtig blaauw 
van kleur is, ja, op menige plaats een zeer schoon staalblaauw 
koloriet vertoont. 
Al deze blokken zijn slechts met eene dunne aardlaag be- 
dekt, waarin, even als op eene grootere diepte tusschen de blok- 
ken het geval is, vele kleine kwarts- en hoornsteenbrokken, 
vermengd met losse kwartskristallen en ijzerkies, worden aan- 
getroffen. Men mag niet onopgemerkt laten, dat het blaauw- 
