230 
den afgezet; deze bezinksels moesten zich te gelijker tijd en op 
gelijke wijze aan beide (de tegenover elkander staande) wanden 
der spleten, of aan alle zijden der driekante kanalen afzetten, 
maar achtereenvolgens eene verschillende hoedanigheid verkrij- 
gen, naarmate het medium veranderde. Ten gevolge hiervan 
moesten dunne, korstvormige lagen (banden) nevens elkander 
ontstaan, waardoor de midd umte steed 
enger werd, totdat 
het gansche kanaal tot zóó verre was opgevuld, dat slechts in 
het midden van enkelen eene zeer naau we, driekante opening, 
ter dikte van eene penneschacht, overbleef, namelijk, eene 
drusenruimte, welker wanden met kleine kwartskristallen be- 
zet zijn. Deze moeten derhalve worden beschouwd als dat be- 
zinksel, hetwelk het laatst is gevormd geworden. Maar daaren- 
boven onderging het mergelachtige gesteente, hetwelk zich 
ter zijde van deze kanalen, gangspleten, bevond, en in zeer 
vele gevallen aan alle zijden was omgeven door gangen, die 
elkander in verschillende rigtingen kruisten, eene aanmerke- 
lijke verandering; kieselzuurwater drong er in door, en nu 
„werd het half, of slechts op enkele plekken verkieseld, of wel er 
had een overgang ;plaais jin ondoorschijnenden hoornsteen of 
in eene kwarts-massa, dic in zuiverneid en in hardheid verre 
beneden de binnenste, meer of min doorschijnende banden van 
den driehoek staat. Ter plaatse, waar cene gangspleet gevonden 
werd, welke zich onder een regten of een schoeven hoek met 
eene andere spleet vereenigde, of waar drie spleten onder een 
stompen hoek zamenliepen, werden noodzakelijker wijze drie- 
hoeken gevormd, op gelijke wijze als cr vierkanten ontstonden, 
zoodra twee gangspleten elkander onder een regten, of meer 
of min scheeven hoek sneden en de scherpe randen van het ge- 
steente afgesleten, stomp geworden waren. Zie J. UI. Figuur 
19, a en b. Uithoofde in vele stukken nog onveranderde kalk- 
mergel is overgebleven, die, met zuren behandeld wordende, 
ten deele althans nog opbruist (ne. 575, 974), zoo kan de op- 
vulling der gangspleten, de vorming van dit gesteente slechts 
door de tusschenkomst van water — „op den natten weg” —. 
hebben plaats gehad. Uithoofde aderen van eruptic-gesteente 
in de kwarts-massa voorkomen, waarmede zij dikwerf innig 
zaâmverbonden zijn, mag zulks als een bewijs worden be- 
