237 
reeds gebroken en opgerigt waren. Ontblootingen van de 
zelven worden derhalve nergens elders gevonden dan in beek- 
beddingen, uithoofde zij ter zijde der beekoevers en op de sche- 
dels der heuvelen door de volgende lagen zijn bedekt 1°. aan 
de noordelijke zijde van het tji Oedjoeng-dal, noord waarts van 
de straks genoemde dorpen (Bodjong manik en mangkoe) 
wordt het krijtwitte, mergel- of tufachtige conglomeraat: L. 
n°. 594595, gevonden, waarvan wij reeds vroeger, namelijk, 
in het 6de kapittel, C. n°. 1, bladz. 206, melding hebben ge- 
maakt, hetwelk zulk eene groote menigte kwartskristallen be- 
vat en dat meer noordwaarts heen het gansche land heinde en 
verre bedekt; de heuvelmassa’s in de noordelijke helft van deze 
streek gelegen, verkrijgen hare breed-vlakke gedaante door 
dit conglomeraat. De zuidelijke helft, zuidwaarts van het zoo- 
even genoemde dal, heeft eer terrein ‚dat steeds meer oneffen, 
bergachtig wordt, naar mate men verder zuidwaarts gaat; in 
die streken nu, welke het naast aan de tji Oedjoeng grenzen erf 
die niet hoog oprijzen, is de vroeger onder a opgenoemde for- 
matie-groep hier en daar bedekt 2° met steil afgebrokene kalk- 
banken, b. v., van dergelijken, waardoor de tji Bioek en tji 
Majang haren onderaardschen weg hebben uitgespoeld en 
35° met eene mergel-laag, waarin de brokstukken der verkieselde 
boomstammen voorkomen. Door de werking van het water 
uit deze laag losgespoeld en op de beddingen der beken bloot- 
gelegd, worden zij, bij voorbeeld, in de tji Lajang, bij Bodjong 
mangkoe, en in andere beken dezer streek bij duizenden aan- 
getroffen. ie. 
Lij bestaan uit fragmenten van boomstammen; welke eene 
lengte hebben van 1 à 5 voet, ja, waaronder er voorkomen, 
die 7 en meer voet lang zijn; zij zijn overgegaan in hoornsteen, 
agaat of vuursteen en vertoonen op de meeste plaatsen nog 
zeer duidelijk, zelfs aan het bloote oog, de structuur van het 
hout, der zelfstandigheid waaruit zij vroeger bestonden: L. no. 
549, a. Bij de meeste dier fragmenten laat zich niet slechts de 
straalvormige verdeeling der vatensbespeuren, maar ziet men 
insgelijks zeer onderscheidenlijk de jaarkringen van het hout. 
Gewoonlijk bestaat het grootste gedeelte der massa uit een 
bruinachtigen of bleken hoornsteen: hier tusschen worden 
