284 
nabijheid van Soekapoera toea (b. 11), in de nabijheid van 
Sélogambé (b. 15), in de tji Tis (b. 14) en in vele andere 
oorden van het zoogenaamde Kèndêng-gebergte in Koeningan, 
welke streken vroeger allen zijn opgeteld geworden. 
Deze fossile hars, retinit, retinitasphalt: L. n°. 544, heeft 
even zeker een vegetabilischen oorsprong als®het geval 
is met barnsteen, waarmede het groote overeenkomst bezit, 
doch waardoor het in de mate van hardheid wordt over- 
troffen. Het is meerendeels bruinachtig geel van kleur, door- 
schijnend aan de kanten en broos, het laat zich ligtelijk in 
stukken breken en tot een witkleurig poeder wrijven, ver- 
spreidt bij het verbranden een bitumineusen reuk, waarbij 
een groote hoeveelheid zwarte rook wordt ontwikkeld. De 
Javanen vangen dezen rook op, verzamelen het roet (fijn ver- 
deelde koolstof) en bereiden daaruit eene verw, welke zeer 
bij hen is gezocht en in hoedanigheid overeenkomt met Chi- 
neeschen inkt. Het smelt niet in kokend water. Het specifieke 
gewigt van eene donkerbruine varieteit, afkomstig van Sé- 
logambé, bedroeg 1,57 en van eene ligtbruine, afkomstig uit 
een ander gedeelte van het Tjolang-dal 1,80. In vele zand- 
steenlagen, zoo als onder anderen het geval is in de nabij- 
heid van Sélogambé (zie vroeger b. 15 en L. no. 1158), wor- 
den zoo vele duizenden fijne aderen, alsmede ingesprenkelde 
harsdeeltjes gevonden, die niet zelden afwisselend voorko- 
men met glimmend zwarte kooladeren, die lagen bevatten er 
zulk een groote hoeveelheid van, dat zij hierdoor zeer broos en 
ligt verwrijfbaar zijn geworden. Welligt heeft dezelfde boom, 
waarvan wij de vruchten-afdrukselen, in den vorm van den- 
nenappelen, hebben waargenomen, de hars doen onstaan en 
tevens de bouwstoffen geleverd tot de vorming der aderen 
en nesten van pikkolen: L. no. 540, welke in diezelfde zand- 
steenen worden aangetroffen. 
Slechts van twee nesten en van een vlot heb ik de kolen 
meer naauwkeurig onderzocht. 
De harde, gitzwarte, glimmende kool van het 4 voet dikke 
vlot, dat onder Madoer ne. 23 is opgesteld en gevonden wordt 
in de nabijheid der tji Nangègeng — de daarvan af komstige 
stukken zijn genommerd: L. n°. 320, — is onderzocht. en 
