296 
ken omvang boven de oppervlakte des bodems oprijst. (In het- 
zelfde distrikt.) 
6. Eene kalkbank, G. Tanggil, aan de noordzijde der 
Tji-Karang, eene nevenbeek der Tji-Siki : L. n°. 465, 466, 
benevens 472 tot 476; zij komt aldaar voor als het bovenste lid 
der kolenhoudende formatie en is reeds beschreven op bladzijde 
257 en volgenden. (Bantam, Lèbak, Tjilangkahan.) (1) 
2. Op den breeden berg tusschen de Tji-Madoer en 
de Tji-Dikit, ten noorden van Bajah, worden lage kalkrotsen, 
G.-Doeri, (2) aangetroffen, welke als overblijfselen zijn te beschou- 
wen van verbrijzelde banken. Ten zuidoosten der nevenbeek Tji- 
Mapag en van het dorp van gelijken naam wordt een ontbloote, 
steile wand van dergelijke kalkrotsen gevonden. Vergelijk blad- 
zijde 275. (In hetzelfde distrikt.) 
8. Tusschen de Tji-Panamboelan en de Tji-Sawarna 
ligt eene zeer uitgestrekte, meer dan 200 voet dikke kalkbank, 
G.-Batoe goerang , G.-Karang «bòkor, die met een loodregten wand 
in zee afdaalt en gedeeltelijk reeds op bladzijde 275 is beschre- 
ven : L. ne. 511 tot 514. Ten westen van deze bank, slechts 
door de Tji-Panamboelan daarvan gescheiden, ligt het kolenhou- 
dende zandsteengebergte G.-Madoer; oostwaarts er van worden de 
kolenvlotten van Sawarna (zie t. a. p.) tusschen zandsteenlagen 
gevonden. (In hetzelfde distrikt.) 
9. Kalkbank, die tusschen de vorige en het dorp Sa- 
warna ligt. Deze kalkbank, gelegen op een afstand van 4 à 14 
paal oostwaarts van de vorige, bedekt een gedeelte der vlakke 
streek, waar de vroeger op bladzijde 275 beschrevene kolenlagen 
worden gevonden tusschen zandsteen- en andere lagen, welke 
onder een hoek van 10° naar het zuiden hellen. Behalve de Tji- 
Bidin en andere kleinere beken, die haren loop voor een gedeelte 
door onderaardsche holen, onder de bank voortzetten , — Goea- 
(1) Indien zulks niet nader opgegeven, of het tegendeel niet uitdrukkelijk wordt ver- 
meld, moet de lezer veronderstellen, dat het gesteente van alle kalkbanken , waarover 
gehandeld zal worden, witachtig geel van kleur is. 
(2) Doórnberg of doornrots van Doeri d.i. doorn , uithoofde van de scherpe punten en 
spitsen, die aan de oppervlakte van den kalksteen gewoonlijk oprijzen. 
