299 
rijst het in talrijke spitsen opwaarts, doch is niet nader door 
mij onderzocht. Er worden verscheidene holen in gevonden, 
waarin eetbare zwaluwnesten voorkomen. 
15, Afgebrokene banken van zwartbruinen, bitumi- . 
neusen kalksteen in Krawang, reeds vroeger, namelijk, op 
bladzijde 114 van deze en op bladzijde 56 en 1505 der Ilde 
afdeeling vermeld. De steensoort: L. n°. 900 tot 912 en L. P. 
n°. 12, bestaat bijna geheel en al uit Sabellariën en koralen. De 
lezer vergelijke de beschrijving dezer nummers in den catalogus 
der verzameling. 
23. Kalkbanken in het Preanger-Regentschap Bandong, 
namelijk, aan de westelijke grenzen, aan de buitenwaarts ge- 
keerde zijde van het plateau, van welker ligwijze reeds vroeger 
op bladzijde 84 tot 90 een kort overzigt is medegedeeld. De kalk- 
steen is wit van kleur, digt, buitengewoon hard en broos. Deze 
kalkbanken liggen 1000 à 2600 voet boven den spiegel der zee, 
zijn de hoogsten op gansch Java en worden bijna in het centrum 
van het eiland gevonden. Zij hebben eene dikte van verscheidene 
honderd voet, zijn hier meer, elders minder duidelijk in 10 à 50 
voet dikke lagen afgedeeld, die menigwerf door dwars gerigte 
spleten in teerlingvormige stukken zijn gescheiden. De kalkbergen 
der binnenwaarts gekeerde rij : G.-Noengnang, Sangjang tji koro, 
Batoe gëdé, Goea, Boendoet , Awoe, vormen banken, die zich in 
de lengte uitstrekken , terwijl die der buitenwaarts gekeerde rij, 
namelijk, G-Kèntjana, Tandjoeng, Mèsigit, Karang paranten, 
meer toren- of teerlingvormig oprijzen, doch insgelijks eene ko- 
lossale grootte hebben. Staat het meerendeel dezer kalkbanken 
opwaarts gerigt, op den kop, of zijn zij naar verscheidene zijden 
omgekanteld, zoo als, bij voorbeeld, het geval is met dat gedeelte 
van den Goenoeng-Goea, hetwelk men moet beklimmen om den 
ingang van de holen Liang-Silanang en Tjikasang te bereiken (zie 
J. IL. Figuur 20), men vindt er echter eenigen onder deze ban- 
ken, — juister gezegd groote brokstukken, schotsen van verbrij- 
zelde banken, — die eene horizontale ligwijze hebben. Tot deze 
laatstgenoemde soort moet de hank worden gerekend, gelegen in 
de bedding der Tji-Taroem, aan de buitenwaarts gekeerde zijde 
