506 
Het liggende bestaat uit eene 15 voet dikke zandsteenlaag , welke 
op hare beurt weder op weekere lagen schijnt te rusten, waarin 
de vroeger genoemde holen zijn uitgespoeld. De regter- of wes- 
telijke Moeara-hoek toegankelijk zijnde, was ik in staat dezen 
zandsteen aldaar te onderzoeken; hij vormt te dier plaatse eene 
strandvlakte, die terrasvormig oprijst, waarop zich hier en daar 
koralen hebben vastgezet, waardoor dunne, levende korsten op 
de tertiaire grondlaag zijn ontstaan. Zie J. III. Figuur 28. 
De kalkbank ligt derhalve, als bovenste lid der formatie, op 
een donkerder gekleurden, harderen zandsteen, welke het grond- 
plat der rotseilanden en van den regter Moeara-hoek vormt. Hoe- 
wel deze kalk, zoo lang hij zich in een onverweerden toestand 
bevindt, gelijk hij verder landwaarts in wordt aangetroffen , tame- 
lijk hard en korrelig poreus is, verweert hij echter ligtelijk, wordt 
dan week, kruimelig, ja, zelfs papachtig en wordt alsdan door 
de werking der baren gemakkelijk verbrijzeld. Uit de ligging der 
verschillende deelen (zie Figuur 25 en 26) ten opzigte van el- 
kander volgt : te. Dat de 5 rotseilanden, benevens de steile, 175 
voet hooge kustmuur niet zijn ontstaan door opheffing, maar door 
het verbrijzelen en wegspoelen der. daar tusschen liggende deelen 
a en b, ten gevolge van de werking van het zeewater; 20. dat 
de muur, door het voortdurend bestaan derzelfde oorzaken, steeds 
mêer en meer zal verbrijzeld worden, als het ware terugtreden, 
en in hoogte toenemen, zoodat het land in deze streek steeds 
kleiner, smaller moet worden. Naar mij door Javanen werd 
verzekerd, hebben in de drie laatst verloopene jaren slechts 
twee instortingen (Oeroek’s) en van gering belang plaats gehad. 
Deze verklaring van het verschijnsel stemt geheel en al overeen 
met het feit, dat dergelijke loodregt oprijzende muren gewoonlijk 
slechts worden gevormd aan ver in zee reikende kapen (Oedjoeng’s), 
waar de golven hoog gaan en door geen ander beletsel worden 
gestuit. Slaat men de wijze gade, waarop die kapen (Oedjoeng’s), 
doordien zij met zachte glooijing oprijzen, in het binnenwaarts 
gelegene land overgaan , dan doen zij zich aan het oog voor als de zee- 
waarts gekeerde uiteinden van breede, vlak-bolvormige bergen , — 
landgolven , — die bij eene voormalige opheffing des bodems iets 
