541 
boschjes van bamboes, hooger opwaarts met een oorspronkelijk 
woud van loofboomen, wier stammen zich verheffen tusschen de 
met mos bedekte blokken. Boven op het bergjuk, ter plaatse waar 
het naar ’t zuiden afdaalt, wordt een weeke, mergelachtige 
zandsteen : L. ne. 422, ontbloot gevonden, die hij het slaan met 
den hamer geheel en al in teerlingvormige stukken splijt. 
Aan de zuidelijke helling van dit juk, 20 minuten gaans lager 
en zuidoostwaarts van het paspunt van den weg, die van Sërèweh 
naar Desa-Tjimasoek voert en over het juk loopt, vormt de Tji- 
Masoek over verscheidene trappen een 100 voet hoogen waterval 
langs wanden van trachiet, welke in loodregt nevens elkander 
staande platten, ter dikte van 2 duim à 2 voet, is gescheiden: 
L. n°. 425. Daalt men in eene zuid-zuidoostelijke rigling nog 12 
minuten gaans verder bergafwaarts, dan bereikt men eene plek, 
alwaar in het bed eener beek, die uit het westen in de Tji-Masoek 
valt en mede onder gelijken naam bekend is als deze, eene 10 
voel dikke kalksteenbank ontbloot is, welke regtstreeks op trachiet 
rust. Beide, de kalksteen en de trachiet, zijn in horizontaal op 
elkander liggende platten, ter dikte van + à 2 voet, afgescheiden. 
De kalksteen : L. no. 424, heeft eene grijze kleur, is digt, splin- 
terig op de breukvlakken, zeer hard, klinkt indien men er 
met den hamer op slaat, bijna als metaal en wordt daarbij ligt 
tot splinters verbrijzeld; hij bevat versteende schelpen, die zich 
op de breukvlakken aan het oog voordoen als gebogene, halve- 
maanvormige strepen. De trachiet : L. no. 425, bestaat uit een 
blaauwachtig, helder grijs felsiet-deeg, waarin op enkele plaatsen 
witachtige vlekken, namelijk , Br glazige feldspaath-kristallen 
worden gevonden. 
Aan de noordelijke zijde des G.-Liman heeft derhalve blijkbaar 
kieselzuur, en wel in eene verbazende hoeveelheid, de plaats ver- 
vangen der klei- en kalkaarde, de bestanddeelen der voormalige 
klei-, mergel- en kalklagen van dit sedimentaire gebergte; de wijze, 
waarop deze omzetting heeft plaats gehad, de oorsprong van het kie- 
selzuur en het verband tusschen het kieselzuur en het uitbarstingsge- 
steente, dit alles laat ston B niet op eene voldoende wijze verklaren. 
23 
