557 
op andere plaatsen der beekbedding is ontbloot. Deze waterval 
vormt herhaalde sprongen over trappen, welke in dat gedeelte der 
beek op elkander volgen, en zij, — eenige bogten niet 
medegerekend, — ongeveer £ paal ver van het zuiden naar het 
noorden stroomt. — Nabij den hoogsten trap, Zjoeroek-Magbar 
geheeten, heeft de bodem der bedding, die terrasgewijs helt, binnen 
den afstand van 1000 voet een verval van ongeveer 150 voet. 
Hier heeft de porphier op vele plaatsen eene plaat- of laagvormige 
afzondering, waarvan de afzonderlijke platen tamelijk regelmatig 
van het oosten naar het westen zijn gerigt en onder een hoek van 45 
graden naar het zuiden hellen; op andere plekken is de rotssoort in 
alle mogelijke rigtingen met spleten doorkloofd, ten gevolge waar- 
van zij in groote, steeds scherphoekige stukken is afgedeeld, die 
gewoonlijk aan den eenen kant smaller toeloopen dan aan den 
anderen kant, zoodat de meesten in vorm op scheeve, rhombische 
zuilen gelijken. Zelfs de kleine, platte stukken, waarin de rots 
splijt, indien zij onder den hamer wordt verbrijzeld , loopen aan den 
eenen kant smaller toe en hebben, van de smalle zijde bezien (a), 
gewoonlijk vier, zelden vijf zijhoeken (zie J. III. Figuur 46). Deze 
kleine stukjes, — in c van de platte zijde afgebeeld, — zijn niet 
verder verdeelbaar en kunnen slechts moeijelijk met den hamer 
worden verbrijzeld. Worden nu gindsche groote, meer of minder 
rhombische stukken steeds in meer langwerpigen, smalleren vorm 
aangetroffen, dan ontstaan daardoor werkelijke, tamelijk lange 
platen, wier spitse uiteinden — van de smalle zijde gezien , loopen 
zij naaldvormig dun uit — wigvormig aan elkander sluiten, en 
op die wijze gaan beide afscheidingssoorten zonder duidelijke grens 
in elkander over of wisselen herhaaldelijk met elkander af. De 
oppervlakte der rots is oneffen, hier en daar terrasvormig, ten 
gevolge van de koppen der afgebrokene platen , elders. weder on- 
regelmatig met bulten en hoogten bedekt. — Een tweede, lager 
liggende trap wordt Tjoeroek-Ngoeloeboeng geheeten; alhier vindt 
men aan de regter- of oostelijke zijde der beekbedding, behalve 
porphier, nog een ander uitbarstingsgesteente : een harde, fijnkor- 
relige trachiet van helder grijze kleur, welke door eene scherp 
geteekende en Lijnregt loopende grens van de eerstgenoemde steen- 
24 
