565 
als bruine, aardachtige vlekken. b. Kwarts-kristallen , die, wel is 
waar , nog volkomen doorzigtig en scherphoekig zijn, doch gedeel- 
telijk reeds tusschen de vingers in verscheidene stukken verbrok- 
keld kunnen worden ; al deze kristallen zijn hexagonale dodekaëders, 
die zeer verschillend van grootte zijn, zoodat men er van eene 
middellijn van eene halve streep tot eene doorsnede van bijna 4 
duim aantreft; zij vallen gemakkelijk uit het deeg en laten er 
eene ledige ruimte in over, waarin zij volkomen passen. — Hier 
en daar zijn deze verweerde, in koalin omgezette rotsmassa’s 
vermengd met eene zeer groote hoeveelheid ijzerkies : L. n°. 609; 
opmerkenswaardig scheen „het mij toe, dat het zwavelijzer in 
deze weeke, bijna geheel en al in kaolin overgegane massa’s het 
langst onverweerd blijft, ja, zijne blinkende goudkleur nog ver- 
toont, nadat reeds vele kwartskristallen uit elkander zijn geval- 
len; eerst geheel op het laatst worden de nesten van zwavelijzer 
grijskleurig, dof, en alsdan vormen zij doffe, donkere vlekken op 
de breukvlakken der steenmassa. — Bij millioenen vindt men uit 
het gesteente geraakte kwartskristallen : L, n°. 611, benevens 
dwarsstukken (deelen) der glimmer-zuilen : L. n°. 612 op de hed- 
dingen der beken, voornamelijk in de Tji-Mas, beneden den wa- 
terval verstrooid in het rond, waar zij door schuring eindelijk in 
steeds fijner wordend zand : L. n°. 615—614, overgaan. 
Ware deze porphier reeds gevormd geweest, tijdens de ter- 
tiaire formatie werd afgezet op zijne oppervlakte of aan het strand 
des eilands,— verondersteld dat het als zoodanig boven den spiegel 
der zee was gerezen, — dan zouden althans eenige brokstukken 
van den porphier, bij voorbeeld, eenige der kwartskristallen, die 
zoo moeijelijk verweeren, in de neptunische lagen in zijne nabij- 
beid worden gevonden, hetgeen echter volstrekt niet het geval is. 
Nergens trof ik eenig spoor aan van het laagsgewijs gevormde 
gebergte als dekkende op den porphier, maar wel vond ik tallooze 
blokken bruingelen hoornsteen: L. no. 592, en kwarts verstrooid 
op zijne oppervlakte tusschen Tjimas ìlir en Pesawahan ; reeds vroe- 
ger heb ik uitgestrekte lagen beschreven, geheel en al bestaande 
uit dergelijke kieselachtige blokken, die aan de noordoostelijke 
grens van het porphier-gebied nabij Pesawahan en Bandarsari 
