566 
naar het “zuiden, de oostelijke wand van het noord-noordwesten 
naar het zuid-zuidoosten gerigt; het schijnt derhalve, dat hij in 
eene noordelijke rigting uitwigt en bijna dwars door de beek- 
bedding loopt, terwijl hij de lagen van het tertiaire gebergte onder 
een scheeven hoek doorsnijdt. Daarop volgt hooger stroomopwaarts 
een tweede en een derde dam, welke laatstgenoemde aan zijne oost- 
zijde eene gelijke rigting heeft als de eerste en mede tusschen scherp 
toeloopende randen is besloten. Beide dammen liggen op een afstand 
van 500 voet van elkander. De zandsteenlagen , welke van deze gangen 
doorsneden zijn, hebben eene buitengewoon harde en vaste hoedanigheid. 
Driekwart paal hooger opwaarts wordt een vierde gang gevon- 
den, die volkomen uit dezelfde steensoort bestaat als de vroeger 
gemelde; hij wordt oost-noordoostwaarts van de genoemde Moeara 
aangetroffen in de bedding der Tji-Marindjoeng, en zal door 
ons nader in oogenschouw worden genomen, uithoofde de 
fraaije ontblootingen eene uitmuntende gelegenheid aanbieden om 
de ligwijze van het gesteente te onderzoeken. Het Tji-Marindjoeng- 
dal is hier minstens 500 voet diep en door evenwijdig gestreepte — 
laagsgewijs afgedeelde — wanden begrensd, die in de meeste 
streken ter wederzijde zeer steil oprijzen. Slaat men deze streek 
in de verte gade, bevindt men zich, bij voorbeeld , aan de hel- 
ling nabij Pasir moentjang, dan schijnt het als doorsneed een 
smal juk het dal in eene dwarse rigting , in welks middengedeelte — 
van het juk, namelijk — zich eene zeer smalle, scherp toeloopende 
kloof bevindt; zie J. III. Figuur 49. Komt men nader bij de be- 
doelde plaats, dan ziet men , dat de randen dezer schijnbare spleet 
niet tegenover, maar achter elkander liggen en dat zij uitsluitend 
worden gevormd door de vooruitspringende hoeken van den wand 
van het dal, hetwelk zich al kronkelend voortzet, ja, somtijds 
onder een regten hoek van rigting verandert, ten gevolge waarvan 
de rand afwisselend nu van de eene, dan van de andere zijde 
met scherpen hoek vooruitspringt, waar tegenover steeds eene 
zacht glooïjende holte in den anderen wand wordt gevonden. Zie 
J. IL. Wiguur 50. — Aan den voet van den linkerhoek , van de spits 
der rib, welke zich in de rigting van het zuid-zuidoosten naar 
het noord-noordwesten in het dal uitstrekt, wordt een kleine 
