567 
waterval gevonden’, een trap der beekbedding, welke eene gelijke 
rigting heeft als de rib; 200 voet hooger opwaarts boven dezen 
waterval vindt men, in een breed en vlak gedeelte der bedding, 
het ganggesteente, dat wij nader in oogenschouw zullen nemen. 
Op gansch Java wordt, zoo ver mij bekend is, geen fraaijer gang- 
gesteente gevonden, dat binnen zulke scherp toeloopende randen 
is besloten. — Alle andere deelen des dalbodems en zijner zij- 
wanden bestaan uit conglomeraat- en zandsteenlagen, die zeer 
regelmatig van west 50° ten noorden, naar oost 50° ten zuiden 
zijn gerigt, gelijk het geval is met de lagen, die wij op het 
vroeger vermelde punt in oogenschouw hebben genomen , welke ech- 
ter alhier. onder een hoek van 20 à 50° naar noord 50° ten oosten 
hellen. Het ganggesteente doorsnijdt in eene dwarse rigting deze 
lagen in den dalbodem, waar boven het zich als een 10 voet 
dikke muur, met scherp toeloopende randen, eenige voet hoog ver- 
heft. In den dalbodem is deze muur van het noord-noordoosten 
naar het zuid-zuidwesten gerigt, vervolgens wendt hij zich allengs 
naar het zuiden, rijst langs den steilen linker- of zuidelijken dal- 
wand opwaarts, waar tegen hij even als een dwarsstut, hoewel 
niet volkomen regthoekig, maar eenigzins naar het oosten hel- 
lende steunt en van waar hij 5 à 7 voet ver uitspringt. (Zie J. 
UL Figuur 51.) Het is een blaauwachtig, donkergrijs, zelfs zwart- 
achtig gesteente, dat eerst ten gevolge van aanvangende verwee- 
ring aan zijne oppervlakte eene vaalgrijze kleur verkrijgt; met 
het bloote oog kan men in de digte of althans zeer fijnkorrelige 
grondmassa geene andere zelfstandigheden ontdekken dan augiet- 
kristallen, die allen eene gelijke kleur hebben en in den vorm 
van achtzijdige zuilen met twee eindvlakken, (1) doch zeer ver- 
schillend van- grootte voorkomen, in dier voege echter, dat de 
grootsten $ duim lang en meer dan 4 duim dik zijn; twee der 
tegen over elkanderstaande zijden zijn steeds iets smaller dan de 
anderen, ten gevolge waarvan de zuilen eenigzins plat gedrukt 
schijnen. Deze schoone augiet-porphier: L. n°. 658, is evenwijdig 
(1) Zij komen in vorm overeen met die, welke beschreven zijn in Blum’s Oryktogn., 
Ide uitgaaf, bladzijde 366 en waarvan de afbeelding wordt gevonden in Figuur 166, met 
dit onderscheid echter, dat zij hier langer zijn. 
