570 
pen der afgebrokene lagen. Zij strekken zich bijna allen uit 
in de rigting van het noord-noordoosten naar het zuid-zuid- 
westen en hellen, doch onder een zeer verschillenden graad van 
glooijing, naar het oost-zuidoosten. Dan eens schijnen zij bijna 
horizontaal te liggen of vormen zij in het bed der rivier banken, 
die onder een hoek van ter naauwernood 5 graden oprijzen, dan 
weder verheffen zij zich veel steiler, zelfs op zeer geringe afstan- 
den van de vroeger bedoelde plaats, — afstanden, die b. v. naau- 
welijks 1000 voet bedragen, — zij vormen als het ware lange 
kammen, die, naar gelang de beek zich naar deze of geen 
rigting wendt, overdwars of in de lengte door hare bedding 
loopen, waarvan de oppervlakte onder een hoek van 50 gra- 
den helt. (Zie J. IL Figuur 52.) Waarschijnlijk is het gan- 
sche laagsgewijs gevormd gebergte in deze streek golfvormig 
gebogen, hetgeen de eigenaardige gestalte geeft aan de opper- 
vlakte van het hoogland. — Bij Tjimapag bedraagt de gewone 
dikte der lagen £ à 1 voet; hier tusschen worden er gevonden , 
welke 5 voet dik zijn, maar die echter bij het slaan met den 
hamer in platen van een duim dikte splijten. Zij bestaan gewoonlijk 
uit een fijnen, klei- of mergelachtigen zandsteen, die ligt van ge- 
wigt is en afwisselend wordt aangetroffen tusschen zeer fijne, 
gelijkvormige kleilagen. Deze verschillende lagen hebben eene hel- 
der grijze, helder bruinachtige, vaal gele kleur, waar tusschen 
enkele grovere conglomeraten van groenachtig helder grijze kleur 
worden aangetroffen. Al deze lagen zijn aan hare oppervlakte, zoo 
ver zij door het water worden besproeid, met eene glimmende, 
koolzwarte kleur overtogen, gelijk het geval is met de rotsen aan 
den Tjoeroek-Tjimas, als waren zij met Oost-Indische inkt ge- 
kleurd, terwijl de plekken, welke droog staan, met een bekleed- 
sel van witte of helder gele korstmossen zijn bedekt. Eenige de- 
zer zandsteenlagen bestaan uit concentriek schelvormige kogels, 
welke eene middellijn hebben van 1 à 2 voet. — Deze helder- 
kleurige, fijne zandsteen- en kleilagen zijn in de meeste gedeelten 
der beekbedding niet slechts zeer hard, even als gebakkene tegels 
en steenen, maar door trapsgewijzen overgang, die in alle moge- 
lijke tusschenvormen wordt aangetroffen, omgezet in geheel ver- 
