572 
den weg blijft liggen. Het noordelijke gedeelte van het vlakke ge- 
bergteland, waarover dit pad loopt, wordt G.-Badak geheeten; 
hierdoor stroomt in kronkelende rigting de beek van gelijken naam 
(zie J. II. Figuur 15), terwijl het middenste en zuidelijke gedeelte 
daarentegen is bekend onder de benaming G.-Batoe noenggoel of G- 
Karang &lang. Dit vlakke gebergte bestaat voornamelijk uit grove, 
kwartsachtige zandsteen-, benevens enkele verharde kleilagen: L. 
n°. 667—670. In een zuidwestelijk gedeelte dezer streek, meer 
naar de zijde der kust, bij Tjiboelakan, dan naar den kant van 
den G.-Badak, op een afstand van slechts drie kwartier uurs 
van Tjiboelakan, verheft zich in eene kronkelende rigting een 
stompe kam tot op eene geringe hoogte boven de opper- 
vlakte des bodems; hij strekt zich uit in de rigting van het oos- 
ten naar het westen en heeft eene lengte van een halven paal. 
Deze stompe berg — het uitgaande van een gang — bestaat uit 
diallag-porphier: L. n°. 671, welke slechts hier en daar met eene 
dunne aardlaag en schraal groeijend grasbekleedsel is bedekt, 
doch overigens geheel ontbloot is. Hij verheft zich geheel en al in 
afzonderlijke, 5 voet dikke, zwarte klippen boven de oppervlakte 
des bodems. De grondmassa (het deeg) van dezen porphier is 
schijnbaar gelijkvormig, digt, serpentijnachtig, heeft eene zwart- 
achtige, in het bruin-groenachtige overgaande kleur en is korrelig, 
oneffen ruw op de breukvlakken; daarin komen voor afzonderlijk 
liggende, groote diallag-kristallen, welke 1 à 4 strepen breed, 
tafelvormig en dun bladerig zijn, en waarvan de gladde zijden op 
den donkeren grond een perlemoerachtigen, zeer helderen glans 
hebben. Deze rotssoort is zeer zwaar van gewigt; fijn gestampt 
zijnde, geeft zij een witachtig poeder, dat vettig op het gevoel 
is. Zij is veel weeker dan de felsiet-gesteenten, — de trachiet- 
soorten, — bevat echter veel magneelijzer, dat in een mikrosko- 
pisch fijn verdeelden toestand daarin voorkomt, zoodat elk gedeelte 
van het gesteente eene sterke werking op de naald uitoefent. De 
breukvlakken hebben eene menigte uitspringende hoeken en kanten. 
‚Dat deze diallag-phorphier als een eruptie-gesteente mag worden 
beschouwd, hetwelk de tertiaire formatie heeft doorbrvken, valt 
duidelijk in het oog bij het zien der nabij gelegene, westelijke 
