592 
in de gesteenten, hoewel deze laatsten veel kleiner zijn en mee- 
rendeels slechts met de loup kunnen waargenomen worden. De 
platen, tafels, waarin deze rotssoort is afgezonderd, hebben eene 
dikte van 5 duim à 1 voet; de meesten echter zijn 1 à 2 duim 
dik en breken onder den hamer mede in scheeve vierkante stuk- 
ken, (1) die aan het eene uiteinde steeds veel smaller en spitser 
toeloopen dan aan het tegenovergestelde uiteinde; deze plaatvor- 
mige stukken zijn gewoonlijk drie maal langer dan hunne breedte 
bedraagt, passen naauwkeurig nevens elkander, zoodat men de 
steentafel weder in haar geheel kan herstellen door het nevens 
elkander passen der verschillende stukken. (Zie J. III. Figuur 46 b.) 
Zij zijn niet in regtstreeksche aanraking met elkander, maar door 
middel van lagen zwavelijzer met elkander verbonden, dat alle 
afzonderingsvlakken bedekt, nu eens ter dikte van een blaadje 
papier — en dan schijnen de gesteentevlakken als met bladgoud 
te zijn beplakt — op andere plaatsen in lagen ter dikte van 1 à 
4 strepen. Aan de oostelijke zijde van het groote dal verheffen 
zich insgelijks hier en daar vulkanische massagesteenten boven de 
neptunische basis, menigwerf omhuld met brekziën: L. ne. 978— 
980; eene dergelijke doorbraak is de G.-Loemboeng, die in den 
vorm van een kolossalen, kegelvormigen top aan de dalhelling 
oprijst en naar de zijde van het dal zeer steile wanden heeft. 
34. E. Doleritisch gesteente in de dalkloven der Tji- 
Balo en der Tji-Patoedja. De zeer harde, vaste steensoort, 
welke in de westelijke streken van het distrikt Karang den bodem 
der genoemde uitspoelingsdalen vormt, is reeds vroeger op blad- 
zijde 52 beschreven. Zie L. ne. 1001—1002 en 1006: zij heeft 
op verschillende plekken zeer veel overeenkomst met lijnen, ver- 
anderden , kristallinisch geworden zandsteen, is algemeen geno- 
men zeer fijnkorrelig, doch bestaat, met de loup beschouwd wor- 
dende, hoofdzakelijk uit labrador met augiet, benevens veel magneel- 
ijzer, hetwelk als het ware in het gesteente gesprenkeld is, ten gevolge 
waarvan het overal eene sterke werking op de naald uitoefent. 
(1) Dien vorm hebben zij, indien men ze van de smalle en lange zijde beziet, gelijk zij 
zijn afgebeeld in J. HI. Figuur 48 a. 
