594 
gedeelte van het gebergte, ter lengte van 1 paal en ter breedte 
van 4 paal, scheurde zich van de overige massa los en daalde in 
eene verticale rigling 150 voet nederwaarts, ten gevolge waarvan 
het daar beneden gelegene gedeelte van het gebergte, dat een 
gelijke dikte had, ter zijde werd gedrukt en het dorp onder zijne 
puinmassa bedolf. Hierdoor werd het thans aanwezige, vlakke 
terras, (rap, aan den dalwand gevormd, welke 150 voet beneden 
de algemeene oppervlakte van het gebergte is gelegen. Waar- 
schijnlijk was het lager gelegene gedeelte van het gebergte, waar- 
van wij zoo even hebben gesproken, week geworden, door de wer- 
king van het regenwater, dat door kloven en spleten er in was 
doorgedrongen. 
Deze gansche laagsgewijs gevormde massa, welke aan de zijwanden 
van het Tji-Kanjéreh-dal ontbloot wordt gevonden, rust op eene hel- 
der kleurige, weeke kleibank , waarin het water waarschijnlijk niet 
kon doordringen. Eene ontblooting van deze bank wordt gevon- 
den in de bedding der beek; zij schijnt zeer dik te zijn. De klei 
is week, kleur afgevend , kneedbaar en vertoont afwisselend stre- 
pen, — onderverdeelingen, — die hier melk- of krijtwit, elders 
isabel. en eigeel, op andere plaatsen bolus- en cinnuberrood van 
kleur zijn: L. no. 990. Zij bevat eene groote hoeveelheid ijzerkies, 
zoowel in fijn verdeelden toestand er in gesprenkeld, als mede 
in den vorm van kleine aderen en nesten: L. ne. 999. 
Op eene plaats beneden het met Puinmassa’s overstelpte dorp 
wordt deze bontkleurige klei allengs harder, en breekt onder den 
hamer meerendeels in tamelijk regelmatige, scherphoekige stuk- 
ken, die naauwkeurig aan elkander passen: L. n°. 991, verkrijgt 
als het ware eene teerlingvormige afzondering en gaat, terwijl zij 
gedurig harder wordt: L. ne. 992, allengs over in den hardsten 
hoornsteen en jaspis: L. ne. 993 en 994, welke laatste nog de 
oorspronkelijke honte kleur der klei heeft behouden, gedeeltelijk 
witachtig, eigeel, deels menie- en bloedrood van kleur is. Deze 
kwarts- en jaspisrots vormt alsdan de bedding der beek en staat 
in een onafgebroken verband met de klei, zoodat zich nergens eene 
srens tusschen de overgangen laat waarnemen. Dit rotsgesteente 
bevat deels in drusenruimten, deels in de afscheidingsspleten en 
kloven millioenen kwartskristallen, welke tweederlei vormen heb- 
