ben, zij zijn, namelijk, lang, zeer dun, naaldvormig, ja, haar- 
vormig fijn; L. n°. 995, of komen voor in de gedaante van zes- 
zijdige zuilen met 6 eindvlakken, (1) die nu eens even groot, 
somtijds niet gelijk van grootte zijn, en welke eene dikte van 4, 
bij 2 duim lengte bereiken: L. n°. 994 en 995. Zij zitten regt- 
hoekig aan de zijwanden — sahlbanden — der spleten, en ge- 
woonlijk aan beide zijden, derhalve in 2 rijen, wier spitsen tegen 
over elkander staan. In deze rotsen worden mede, als ingespren- 
keld gevonden iĳzerkies van goudgele, straalkies (grijs ijzerkies) 
van witachtig gele kleur, benevens eene zwartachtige, onbestemde 
metaalerts. — Op andere plekken is de klei: L. n°. 990, onver- 
anderd gebleven , wat hare weekheid betreft, maar er worden alsdan 
honderde bruinijzerertsaderen (digte bruinijzersteen) in gevon- 
den, ter dikte van 4 à 1 duim, welke elkander in horizontale 
en verticale rigting onder regte hoeken snijden en aan de opper- 
vlakte der witte klei in den vorm van bruine, als een traliewerk 
met elkander verbondene lijsten van 5 à 1 duim hoog oprijzen ; 
op vele plekken, waar deze tijsten zich vereenigen, zijn zij tot 
druif- of halfkogelvormige massa’s zaämgesmolten, welke eene 
doorsnede van # à 1 voet hebben: L. no. 996 en 1000. In de 
onmiddellijke nabijheid dezer plaats laat zich geen spoor van 
eruptie-gesteente waarnemen; met grond van zekerheid schijnt 
aangenomen te mogen worden, dat de vroeger beschrevene veran- 
deringen — het verdwijnen der klei door kieselzuur — uitsluitend 
langs den natten weg heeft plaats gehad, en dat de bruinijzersteen 
welligt insgelijks als eene omzetting van zwavelijzer moet worden 
beschouwd. SEL 
36. E. Zuilvormige basalt in de bedding der Tji- 
Langla, in de nabijheid van Tjoeroek nëgtëg, de hoofdplaats 
van het distrikt Karang, in eene zeer eentoonige, vlakke streek, 
van het neptunische gebergte. — De basalt heeft hier op vele 
plaatsen eene rhombische, op anderen eene tafelvormige, ja, zon- 
derling gebogene, leiachtige afzondering. In de meeste streken is 
hij afgedeeld in banken, ter dikte van 5 à 8 voet, die van het 
(1) Rhomboëder entrandeckt zur Säule und in der Richtung und zum Verschwinden det 
Scheitelkanten. 7 
