596 
westen naar het oosten zijn gerigt, en onder een hoek van 40° 
naar het noorden hellen; de afgebrokene koppen dezer banken 
strekken zich bij Tjoeroek nëgtëg in den vorm van kammen, 
met scherpe randen, in dwarse rigting uit door de breede bedding 
der beek. Zij zijn echter op vele plaatsen in 4, 6, ja, 3 hoekige, 
doch meerendeels in vijfhoekige zuilen, ter dikte van 3 à 1 voet 
afgezonderd, welke eene gelijke lengte hebben als de dikte der 
basalt-bank bedraagt; zij staan regthoekig op de afscheidingsvlak- 
ken, en schijnen zich onder een hoek van 40° van het zuiden naar 
het noorden uit de bedding der beek te verheffen; het uiteinde dezer 
naauw aan elkander sluitende zuilen is aan de noordelijke zijde 
dwars afgebroken. 
Hoogst merkwaardig zijn de door verweering ontstane vormen 
van dit basaltachtig gesteente, die hier in alle mogelijke overgan- 
sen waargenomen worden. Zoo lang dit gesteente, hetwelk geen 
olivien schijnt te bevatten, versch is, heeft het eene zwartblaauwe 
kleur, is glad op de breukvlakken, digt, er komen slechts zeer 
kleine, drusenachtige blaasruimten in voor, waarin zich kleine 
kristallen bevinden, die voor het bloote oog ter naauwernood zigt- 
baar zijn. De sterke werking, die het gesteente op de naald uit- 
oefent, duidt aan dat het eene groote hoeveelheid magneetijzer 
in fijn verdeelden toestand bevat: L. n°. 1015; zoodra het begint 
te verweeren, wordt de kleur lichter, zij blijft echter gelijkma- 
tig en zacht, is aanvankelijk zuiver grijs, wolkengrijs: L. n°, 
1014, vervolgens helder grijs, iets bleeker dan de vorige: L. no. 
1015, later helder grijs met een groenachtig gelen tint: L. no, 
1016 en eindelijk, bij voortdurende verweering, gaat de grijze 
kleur in het bruine over: L. ne, 1017, wanneer tevens hollighe- _ 
den in het gesteente ontstaan en vlekken van verschillende kleur 
zigtbaar worden. — Dat gedeelte van deze rotssoort , hetwelk voort- 
durend door het water wordt bespoeld, verkrijgt aan de opper- 
vlakte eene zwarte kleur met helderen metaalglans: L. no. 1018, 
niettegenstaande het van binnen witkleurig is. Wij hebben dit 
verschijnsel reeds vroeger leeren kennen, doch nergens wordt het 
in die mate waargenomen als hier in deze stil vlietende beken van 
het distrikt Karang het geval is. 
