417 
uitgestrekte massa’s hoog boven het laagsgewijs gevormde ge- 
bergte, dat, te rekenen van den zuidelijken voet des G.-Midangan 
tot beneden in het K.-Look oelo-dal, over eene uitgestrektheid van 
verscheidene palen, bijna geheel en al is overgegaan in hoornsteen- 
en jaspis-rotsen : n°. 1518—1522. 
Ter plaatse waar dit hoornsteengebergte zich verheft aan den 
noordelijken oever der K.-Look oelo, om verderop het smalle juk 
G-Sitëngol te vormen, grenst het aan den voet van den zuide- 
lijken dalwand, — des G.-Silòreng, — den breukrand van het 
onveranderde, laagsgewijs gevormde gebergte. Deze voet springt 
voorwaarts in den vorm eener breede heuvelmassa, welke G.- 
Wagir këlepoe wordt genoemd en daalt vervolgens in eene ooste- 
lijke rigting, nevens de monding der K.-Loning in de hoofdbeek, 
met steile helling naar den oever der laatstgenoemde beek afwaarts. 
In de hoogere streken van den breukrand treft men aan grove, 
zwartachtig grijze zandsteenlagen: n°. 1256, welke hoofdzakelijk ge- 
vormd schijnen te zijn uit verbrijzelde vulkanische rotssoorten, 
die veel ijzerdeelen en hornblende bevatten, — verder beneden- 
waarts vindt men harde, hier fijne, Shen grape zandsteenlagen: 
n°. 1258, welke op enkele plekken vull brokken omsluiten 
en afwisselen met losse, zandige mergelsoorten, die bleek geel 
van kleur zijn : ne. 1257, — en eindelijk weeke , op enkele plaatsen 
vetlig glimmende kleilagen, waarvan eenigen witachtig bleek, zil- 
vergrijs: n°. 1259, anderen bruinachtig rood van kleur zijn: n°. 1260, 
en die, afwisselend, eene dikte van 1 à 5 voet hebben. Bij het 
verbrijzelen met den hamer, breken zij in teerlingvormige of scheef 
vierkante stukken, die op gelijke wijze wederom in zeer kleine 
stukjes kunnen verdeeld worden, welke in vorm volkomen gelijken 
op de eerstgenoemden. Uit deze kleisoorten bestaat hoofd- 
zakelijk het benedengedeelte des G.-Wagir këlepoe, welke op vele 
plaatsen als een 50 voet hooge, steile wand naar den zuidelijken 
oever der K.-Look oelo afdaalt. — Al deze klei- en zandsteenlagen , 
welke aan de zuidelijke dalzijde voorkomen, zijn van het westen 
naar het oosten gerigt en hellen onder een hoek van 50 à 60° 
naar het zuiden. Opmerkelijk is het, dat de hoornsteen- en japis- 
rotsen, die wij weldra in oogenschouw zullen nemen, onder den 
