TWAALFDE HOOFDSTUK. 
SEDIMENTGESTEENTEN UIT ZOET WATER. 
(ZOET WATERVORMINGEN.) 
Gevulde meerbekkens. 
Deze vormen den overgang tot de hedendaagsche, nog gedurig 
plaats hebbende gesteentevormingen, waartoe zij waarschijnlijk met 
evenveel juistheid zouden kunnen gebragt worden, als tot het ter- 
tiaire gebergte. Hiertoe behooren de volgende dalbekkens. 
De dalketel van Ambarawa, regentschap Salatiga, welke thans 
nog niet geheel is gevuld, maar een uitgestrekt meer met moeras- 
sigen oever — Rawa-Béning — bevat. (Zie de vulkanen G.-Oen- 
garan en Mèrbaboe in de IId afdeeling.) Verschillende deelen des 
dalbodems bestaan uit eene veenachtige, weeke aarde, vermengd 
met de overblijfselen van voormalige wouden — stukken van half 
vermolmde stammen — en slechts bedekt met eene hardere korst, 
ter dikte van 5 à 7 voet. 
Het plateau van Rantja, regentschap Galoe, residentie Tjeribon, 
bevat een dergelijk slechts ten deele gevuld meerbekken, waarvan 
het eenige afvoerkanaal eene enge kloof, de Tji-Lioeng is; in het 
droog staande gedeelte des bekkens ligt de hoofdplaats van het 
distrikt Rantja. 
Hiertoe mogen insgelijks worden gerekend vele vlakke, met rol- 
steenlagen bedekte dalbodems in het neptunische gebergte, die voor- 
