En 
INLEIDING. 
In het voorafgaande gedeelte hebben wij gezien, dat het tertiaire 
gebergte van Java in vele opzigten afwijkt van de Europesche ter- 
tiaire formatien ; tot de bijzonderheden, die het kenmerken, mogen 
behalve zijne groote dikte geteld worden : dat de lagen zeer uiteen- 
gedreven, uit hun verband gerukt en opgerigt zijn, ja, op vele 
plaatsen volkomen verticaal staan; de zeer harde, digte kalksteen- 
banken, die op de oppervlakte er van worden gevonden en somtijds 
eene dikte bereiken van 500 voet; de talrijke uitbarstings-ge- 
steenten, waaronder dioriet, augiet en andere porphiersoorten 
voorkomen, die gedeeltelijk de lagen in den vorm van gangen, 
tusschen scherp toeloopende wanden besloten , hebben doorbroken, 
en derhalve ongetwijfeld moeten beschouwd worden als massa’s, 
die later in het sedimentaire gebergte zijn doorgedrongen, — wijders 
de uitmuntende hoedanigheid zijner kolen en de veranderingen, 
welke het gebergte hier en daar heeft ondergaan , alwaar de lagen 
niet slechts zoo hard en digt zijn geworden, dat zij in «dit opzigt 
kunnen wedijveren met den oudsten, hardsten schiefer ‚, maar zelfs 
groote massa’s van het gebergte in hoornsteen en jaspis, in talk- 
en glimmerschiefer zijn overgegaan , niettegenstaande uit het groote 
aantal dierlijke overblijfselen , zoomede uit de plantenoverblijfselen, 
welke er in voorkomen en door Göppert zijn beschreven, op eene 
onloochenbare wijze blijkt, dat dit gebergte tot de nieuwe, tertiaire 
periode behoort. In andere deelen van dit gebergte, vooral in de 
lage streken, die aan de zuider kust grenzen, welke, wat betreft 
hare uitgestrektheid, het grootste gedeelte er van uitmaken, 
vindt men bevestigd, hetgeen de ervaring, elders verkregen, 
leert, dat de sedimentaire lagen der tertiaire periode zachter, 
