465 
klinken, en juist uit zulk eene soort van zand bestaan als ge- 
vonden wordt op dat gedeelte der kust, alwaar zij zijn gevormd 
geworden, bij voorbeeld, op de eene plek uit zacht zand van fijn 
gewrevene vulkanische rotssoorten, waarvan het hoofdbestanddeel 
veldspaath is, terwijl zij op andere plekken uit kwartszand, mag- 
neetijzerzand en elders uit zand van verbrijzelde schelpen en 
koralen bestaan, waarin ik tevens stukjes hout heb gevonden, dat 
slechts in geringe mate was veranderd, ja, zelfs stukjes ijzer van een 
gestrand schip, waarvan deelen van het wrak verstrooid in het 
rond op het strand lagen; vergelijk vroeger bladzijde 280 (mag- 
neelijzerzand). Al deze verschillende soorten van zand zijn door 
koolzuren kalk innig zaâmverbonden: L. n°. 575, 578, 579, 587, 
507, 685, 690, 691, 757—759, 946—952, 955, 960 en 1211; 
de stukken, voorkomende onder no. 759 en 1211, bestaan hoofd- 
zakelijk uit magneetijzerzand. De daardoor gevormde vlotten 
hebben zeklen eene aanmerkelijke lengte, maar komen slechts 
hier en daar op het strand voor in den vorm van schotsen; zij 
zijn van boven — even als het geval is met de oppervlakte van 
het losse zand, dat de glooijende strandvlakte vormt, — gewoonlijk 
volkomen glad, van onder ruw, terwijl tevens de werking van 
het water holten er onder heeft doen ontstaan. Hierop maakt 
slechts de schelp- en karaalpuinbrekzie, die eene veel grootere 
uitgestrektheid heeft dan de vroeger bedoelde schotsen gewoonlijk 
hezitten en waarvan wij op bladzijde 1457—1440 der IId afdee- 
ling hebben gesproken, eene uitzondering; onder de hedendaagsche 
gesteente-formatien van Java wordt geene enkele aangetroffen, die 
op zulk eene groote schaal is gevormd als deze. 
