476 
een specifiek gewigt van 1,000. Lakmoespapier werd ligt rood 
er door gekleurd; in 100 grammen bevatte het: zwavelzure pot- 
asch 0,00559, zwavelzure kalkaarde 0,01266, zwavelzure mag- 
nesia 0,00595, zwavelzuur ijzerprotoxyde 0,00109, zwavelzure 
aluinaarde 0,00255, chloorsodium 0,00701, aluinaarde 0,00511, 
kieselaarde 0,00555, totaal der vaste bestanddeelen 0,04127, 
wijders bevatte het eene groote hoeveelheid zwavelwaterstofgas ; 
Lamelijk veel koolzuurgas en sporen van organische zelfstandig- 
heden. — In dit water vormde derhalve zwavelzure aluinaarde 
het hoofdbestanddeel niet. 
Het water der vroeger genoemde heete, borrelende bronnen en 
plassen, in de nabijheid van den west-zuidwestelijken oever, waar- 
van de temperatuur (in 1851) niet hooger steeg dan 119,5° F., 
had een specifiek gewigt van 1,001 bij 28,0° GC. en bevatte in 
100 grammen: zwavelzure potasch 0,00658, zwavelzure soda 
0,01104, zwavelzure kalkaarde 0,02575, zwavelzure magnesia 
0,00661, zwavelzure aluinaarde 0,10242, zwavelzuur ijzeroxyde 
0,01677, kieselaarde 0,05066, vrij zwavelzuur 0,05219, chloor- 
waterstofzuur 0,00026, benevens eene geringe hoeveelheid kool- 
zuurgas en zwavelzuur iĳzerprotoxyde. — In het water dezer 
plassen komt derhalve zwavelzure aluinaarde in veel grootere 
hoeveelheid voor, dan eenig ander bestanddeel! — wijders wordt 
vrij zwavelzuur en, na dit bestanddeel, Kieselaarde betrekkelijker- 
wijs gesproken daarin in zeer groote hoeveelheid aangetroffen, 
terwijl ook over ’t algemeen het totaal der vaste bestanddeelen, er 
in aanwezig, veel grooter is, dan in het meerwater wordt aange- 
troffen; dit laatstgenoemde bevindt zich in een meer verduanden 
toestand, ten gevolge van den voortdurenden toevloed van zoet 
water , aangevoerd door de beide beken. Maar dewijl insgelijks het 
water dezer plassen zich door middel van kleine beken in het meer 
ontlast, (1) is het duidelijk, dat in verschillende tijdperken, — 
Md 
(1) Naar het gevoelen van den heer Marer hebben, bij hët binnenstroomen van dit 
mineraalwater in het meer, de volgende scheikundige ontzettingen plaats. Het zwavel— 
waterstofgas, dat in het meer aanwezig i ï , he 
mineraalwater en vormt een o dulzout met afscheiding van z welke als zwavel 
1 OX e L zwavel, als 
melk op den bodem wordt neêrgeploft; eene gelijke outleeding ondergaat het zwavelige 
zuur In water en zwavelmelk, mi : Te 
