24 



G. VII. liiPPOBoscA Lin. Fai), Rossi Mgn. ec. ec. 

 Nirmorayia Ntz. 

 Speciei auctorum equìnae, generis tj^picae, exemplaribus plu- 

 rimis attente studendo, cognovi in bis permixta esse, 

 quae notas praebent, ut puto magni momenti, sic ut spe- 

 ciflce separanda sint, ideo Hippoboscas, saltem italicas, in 

 species tres divisas distinguo. 



a. Scutellura albo-eburneum, vix margine exilissime rufescente. 



Sp. 1. caììina m. 



aa. Scutellum ad latera ferrugineum, vel fusco rufum, macula 

 intermedia pallide flavicante. 



b. Vena transversa interior late decolor, et albicans. 



Sp. 2. equina Lin. 

 bb. Vena transversa interior tota nigricans. 



Sp. 3. taurina m. 



Sp. 1. H. canina ra. 



equina v. auct. 

 Similis H. equinae Lin. tamen semper minor et pallidior, sed 



praecipue dignoscenda scutello toto albo sub-eburneo, vix 



exilissime rufescente ad marginem, non lateribus fusco- 



rufls nec ferrugineis, macula centrale flavido-albicante. 

 Praeterea organa suctoria rufescentia, non nigricantia : vitta 



frontalis pallide rufa, non obscure fusca : venae alarura 



dilute testaceae, non nigricantes etc. 

 In tota Italia maramalibus variis molesta, et minus infrequens 



in Canibus. 

 Specimen observavi in Persia orientale lectum nostris oranino 



simile. 



