— 224 — 



minus, profuudius liberum, reliqua inter sc subaequalia basi usque ad '/ 3 longitudinis 

 connata, ovata, obtusa, 1 — IV3""" longa, glabra. — Petala alba, calycem duplo 

 superantia, superiora 2°'"' longa, lamina fere usque ad basin vulgo 7-partita (et tum 

 situs partium laminae minus regularis), lacinia intermedia caeleris subsiinilis saepe iis 

 paulo major, ovato-lanceolata v. anguste obovato-oblonga, laterales utrinque grada- 

 tim minores, spathulatae, obtusiusculae, basi angustatae, duplo circ. longiores quam 

 appendices albi obovati v. elliptici apice leviter subcucullato-rellexi denticulati gla- 

 berrimi. Hie ut in aliis Ordinis lobus intermedius petalorum fere semper ex situ et 

 forma distinguendus etiamsi contra legem formas obscuriores minusque reguläres non 

 raro invenias. Inferum saepius ad laciniam intermediam petalorum superiorum reduc- 

 tum, et simplex minuteque basi appendiculatum v. lamina lacinulis rudimentariis mi- 

 nulissimis basi aueta. — Tubus staminalis papilloso-hirtallus, apice superiore latere 

 in discum semiorbicularem pro proportione magnum 1""" latum, tenuissime carnosulum 

 fere diaphanum margine subrevolutum produetus. — Stamina circ. 13—15, vix l'/Y"" 

 superantia; filamenta valde abbreviata antheris fere sesquilongiora e basi latiore lan- 

 ceolato-subulata, plus minusve papilloso-asperula v. raro etiam subglabra; antherae 

 obovoideae utrinque emarginatae superficie minute verrueoso-punetulatae. Grana 

 pollinis subgloboso-ellipsoidea, minutissima, vix '/70'"'" longa, caeterum Ordinis. — 

 Ovarium e carpidüs 4—5 liberis compositum, haec, si quatuor, omnia symmetrice 

 sublateralia, si quinque, tum petalis opposita sc. 2 superiora , 2 lateralia et 1 inferum, 

 quoad strueturam ut in antecedente specie, apice dorso maxime incrassato-turgida 

 maximeque gibbosa, quorum gibber dorsalis apicem cuspidis terminalis attingit. — 

 Ovulum ut in praecedente. — Capsulae ut in praecedente sed magis papilloso- 

 asperulae, basi magis ventricosae, 2 — 2'/2""" longae, minusque denium apertae. — 

 Semina ut in praecedente, 1""" longa. Rejiqua Ordinis. 



Habitat in Europae subaustralis et australi-occidentalis regione praesertim me- 

 diterranea: In ericelis glareosis Lusitaniae (Brot. 1. c. Link in hb. Reg. Berol.! Guth- 

 nick in hb. Boiss. !): in Hispaniae in collibus Salmanticae (Salamanca) proximis (Clus. 

 I. c), circa Matritum (Lagasca et alii, Colmeiro. Apunt. p. 27), in Aragoniae (Asso. 

 Syn. p. 59), in Collibus Ronda altit. 3000 ped. s. m. (Boiss.), in Sardinia (Moris 

 Flor. Sard. I, p. 193), in Liguria (De Notar, in Im. Reichb.!); circa Nicaeam (All. 

 I. c), et multis locis Galliae meridionalis, occidentalis et mediae, v. g. Montpellier 

 (Gouan. Flor, monsp. p. 31S, Boissier de Sauvage Method. p. 4S et alii), Dordogne 

 etc. (Des Moulins Cat. suppl. p. 15; St. Amans. Fl. ag. p. 1S7; Thore Chloris p. 



