2 II. Cl. Diandria. 



Syringa vulyaris L. In proximitate hortorum in quibus 

 colitur, quasi sponte. 



Fraxinus Orntts L. Locis calidioribus et temperatis Ti- 

 roliae meridionalis usque ad supremam regioneni Zeae Mays 

 cultae. 



F. excelsior L. In sylvis Tiroliae meridionalis rarissima in 

 monte Tatoga districtus di Primiero. 



Jasminiim officinale L. In sepibus artificialibus rarissime, 

 locis calidissimis ; ergo planta culta nee sponte proveniens. ^) 



Circaea lutetiana L. In demlssis calidioribus. 



C. alpina L. In subalpinis et alpinis. Forma major in 

 silvaticis humilioribus nascens: C. intermedia Ehrh. quae cum 

 persaepe a C. alpina aegre distingui possit, conjungenda. 



Veronica scuteUata L. In fossis, infrequens. 



V. Anagallis L. 



V. Beccahunga L. In demissis , et forma minor in sub- 

 alpinis editioribus. 



V. urticifolia L. (urticaefolia ßarbaris a corrupto latino: 

 V, urticae folio). 



V. Chamaedrys L. — V. offirÄnalis L. — V. aphylla L. 



V. postrata L. — V. laüfolia L. 



V. spicata L. Obs. : Ad tres praecipuas varietates reduci 

 possunt formae diversae: 1) major, pedalis et sesquipedalis locis 

 calidis ad montium radices; 2) minor, pubescens, in montanis; 

 3) glabra, in montanis demissioribus ; liaec in Valsugana. — 

 Rarissime occurrit spicis pluribus. Corollae laciniae contortae 

 varietatem constituere nequeunt, cum non raro occurrant in eodem 

 individuo corollae laciniis tortis planis intermixtae. 



V. beUidioides L. — V. alpina L. 



y. fruticulosa L. In temperatioribus, solo calcareo. 



V. saxatilis L. In subalpinis et alpinis, solo granitico. 



V. arvensis L. — V. venia L. — V. tr'iphyUos L. 



V. serpyllifolia L. In demissis, montanis et alpinis. Obs. 

 V. Allionii Sternb. est V. serpyllifolia. 



V. ayrestis L. In Tirolia australi admodum rara. 



