20 V. CI. Pentandria. 



minus profunde incisa , folia non raro laeviler cordata. In sub- 

 alpinis et alpinis reg-ionum frigidiorum Tiroliae austro-orientalis, 

 solo calcareo. 



Menyanthes trifoliata L. 



Samolus Valerandi L. In Tirolia australi prope Kaltem, in 

 provincia Brixiensi prope Gargnano. 



Lysimachia viilffarlf L. — L. Nnmmularia L. 



Anagallis arvensis L. 



A. caerulea Schieb. In agro Tridentino et Roboretano. 



Azalea procumbens L. 



Convolvuhis sepiiim L. — C. arvensis L. 



C. cantahrica L. In montibus et coUibus ad lacuni Benacum 

 ditionis Tirolensis et Brixiensis. 



Polemonium caerulemn L. In valle Venosta prope Laas; 

 in monte Stelvio ejusdem vallis. 



Jasione montana L. Prope Bulsanum ; in Valsugana. 



Campanula caespitosa Scop. C. pusilla Haenke. — Prior 

 est forma in apricis, altera in umbrosis, vel frigidis locis pro- 

 veniens. Si una crescunt quod saepe fit, individua umbris tecta 

 exhibent folia latiora et longius petiolata et corollas superne magis 

 dilatatas, contrario apricantia. Istarum cum C. rolundifolia con- 

 junctio scientiae nihil commodi afferre videtur aucta nimie copia 

 varietatum sine lege vagantium, quoque scriptore pro lubitu sibi 

 condente suas. Dein oportoret et C. linifoliam (Scheuchzeri) 

 conjungere necessitate principii , cum et haec per formas inter- 

 medias dubiae affinitatis cum illa connectatur. 



C. rolundifolia L. — C. linifolia auctorum. 



C. Alpini L. Adenophora quibusdam a Campanulae genere 

 separantibus. De praeceptis in constructione generum observandis 

 audiamus Linnaeum philos. botanica § 170: „Raro observatur 

 genus, in quo pars aliqua fructificationis non aberret." Inter 

 caeteras campanülas omnes nulla alia reperitur, quae omnium 

 partium structura et forma possit majore jure dici Campanula 

 quam haec. Sejungunt a campanulae genere ob corpus carnosum 

 circa styli basin. Verumtamen , si ob quamcumque in fructifi- 



