XK. Cl. Syngenesia. 111 



vulgatisshna est in nostris regionibus, et in Germania, teste ipso 

 Tabernaemontano (Kräuterbuch S. 504 — 5). His ita constitutis 

 improbanda est definitio totius speciei ponens pro typo formam 

 foliis radicalibus cordatis, dentibus profundioribus retroversis. 

 Nam sat frequens est forma foliis radicalibus basi breviter den- 

 tatis, dentibus horizontaiibus , praesertim si folia sint plus vel 

 minus in petiolum angustata. 



Hieracium sylvaticum Auctornm. Inter hoc et praecedens 

 Hieracium reperiuntur formae mediae frequentes continua pro- 

 gressione utrumque conjungentes, quas saepissime dubius haereas 

 ad utrum referas. In H. murorum, saepe maturius florente, cum 

 vis vitae ad producenda plura folia in H. sylvatico plus temporis 

 indigeat, corymbus patentior; quod vero perpetuum non est, 

 inprimis in individuis in umbra silvarum crescentibus , quorum 

 pedunculi H. sylvatici instar magis erecti. Hinc juxta receptas 

 in arte regulas ambo forent in speciem unam conjungenda. 

 Attamen cum formae communes utriusque ab invicem insigniter 

 distent, satius videtur distinctionem retinendam, eo magis quod 

 in hoc genere species plerasque artlficiales esse necesse sit. 

 Verum cum hoc damus, delendae sane futiles plures a scriptoribus 

 ab istis separatae species, innixae characteribus, quibus vix va- 

 rietates tertii ordinis sustineri possunt. Hujusmodi sunt formae 

 variantes foliorum colore, caule raraoso, foliis caulinis paucis 

 cum radicalibus basi rotundatis vel angustatis etc. Nee decel 

 sibi quamdam definitionis formam construere limitibus pro lubitu 

 positis tamquam Procrustis lectum , detruncando quod in eam non 

 quadrat. 



H. amplexicaule L. In subalpinis , montanis , demissis ad 

 montium radices in regione vitis, solo granitico et calcareo. 



BT. inlybaceum Jacq. In montanis et subalpinis solo granitico. 



H. cotoneifolium Lam. Fröl. in DC. prodrom. VII. p. 210). 

 In monte Stilfserjoch Tiroliae austro-occidentalis. Si species ab 

 H. prenanthoide Vill. distincta non est, ostendendum hoc formis 

 intermediis conjungentibus. 



