142 ^ ) o ( H^ 



Tab VI. direifle eruìtur, ponendo enim m = o, erit 



^==^==v==t— ÌL*^ '1— &C. 

 m 3r^ 5r* 



Eft enim hoc cafu y"* r' i. 



^. 20. Quae hadenus quadrata fuerunt fpatia circularia hoc 

 innituntur fundamento, ut alTumto fpatio quocunque redilineo, 

 ex una parte ipfi iungantur fedores vel fermenta , dum eadem 

 vel aequalia ex altera parte auferuntur. iEqualitas vero vel ra- 

 tio fedorum & fegmentorum petitur ex eo, quod fedores funt 

 in ratione quadrata radiorum & fìmplici graduum angulorum. 

 Hoc fundamento , quod analyticum eft , aflumto, facile erit in- 

 finita fpatia circularia quadrabilia exhibere , etfi ncque fedo- 

 rum nec fegmentorum arca innotefcat. 



§. 21. Eodem radio defcribantur duo circuii fefe fecantes 

 !/4 1) D, A B E. QFig. 2.) Ex pundo interfedionis A ducatur ad 

 lubitum reda /i?f utrumque circulum fecans, erit fpatium cir- 

 culare F BM triangulo redilineo P B M aequale. Sunt enim 

 arcus PB, BAfaequales, adeoque & fegmenta chordis f ìB, 

 B M terminata. Unde cum idem addatur trigono & aufera- 

 tur, conftat propofitum. 



§. 22. Deducitur hinc modus tangentem ad circulum du- 

 cendi, & ex dato pundo redae perpendicularem erigendi, ob 

 univerfalitatem & facilitatem fefe commenda ns. Fado enim 

 BF= BA^ ducatur reda Al\ haec circulum A B E m. dato 

 pundo A tanget, adeoque ad radium CA normalis erit. Hinc 

 utrumque problema facile refolvitur. 



§.23. Eodem radio defcribantur duo circuii ABC^ ADC, 

 CFig. 3.) & per pundum interfedionis A tertius^ P N AI , erit 

 fpatium circulare vel arbelus CP^sTAT aequalis redilineo CPMN. 

 Duda enim per A & Creda ACN, erunt arcus MÀI, MC, 

 Si NF, F C aequales, quare cum denuo triangulis FNC, NMC 



addan- 



