^ ) o e Pff 143 



addantur & deniantur fegmenta aequalia , demonftratio abs-Xab.VL 

 que difficultate ad finem perducitur. Ducìis porro ex A redis 

 V. gr. Amp , fpatia arbeli quaecunque F^ m quadrantur per 

 prop. praeced. (§.21) 



$. 24. Tangant fé duo circuii ABD» A CE aequales, & 

 per pundum contadus A eodem radio defcribatur tertius 

 ABFC, erit arbelus AGBFCH redilineo ABFC aequalis. 

 Cafus hic eft fpecialis theorematis praecedentis C§. 23) & fub 

 eo quoque continetur individualis ille , quem iam olim qua- 

 dravit BETTINUS , quo nempe arcus AB, AC fiunt aequa- 

 les. Eft vero femper AB^ AC = i 80°. V. KB^AFT. btJi.Geom, 

 fubl. §. 160. 



§. 2^. Defcripto circulo ABC CFi'g. 5'.) in ipfius peri- 

 pheria aflTumantur tria puncta Ay B, C, per quae eodem radio 

 ducantur arcus A DC, QDB, BDA; i'^. Arcus hi in pun- 

 do D fefe fecabunt. 2°. Simul fumti erunt aequales peri- 

 pheriae ABC. 3°. Exiftent tres Arbeli , quae & integrae 

 & redis in partes dilTedae per prop. praeced. (§. 23. 2i.)r 

 quadrabiles funt. 



§. 26. Simili modo inveniri poterunt fpatia infinita alia,'^ 

 pluribus arcubus circularibus & redis terminata. Nec opus 

 eft , circulos effe aequales , fervata enim fegmentorum ratione 

 vel aequalitate , & inaequales adhiberi poluint. 



$. 27. Licet vero hac ratione infinita determinentur fpa- 

 tia circularia , dubitandum tamen , an ex omnibus tale com- 

 poni pollìt quadrabile , ut arcus , quibus terminatur , omnes 

 fìbi obvertant convexitatem vel concavitatem , qualia exhi- 

 bent Fig. 6. 7. Immo facile eiufmodi quadratura ad quadra- 

 turam circuii revocari poteft , nec aliud requiricur , quani ut 

 fciamus gradus angulorum centralium ADC, AEB, CFB. 

 Quod fi enim fumatur differentia fpatii circularis AaBeCbA & 

 trianguli redilinei ABC ^ habetur fumma fegmentorum 



Ab a A, 



