Tab. VI. u„. : _„»^--I 



beatur minor -^A. quo denuo prò h Tubdituto , ite- 

 m 



rum pervenietur ad valorem minorem , & radici ma- 



ximae propiorem. 



3°. Qj-iod fi contra ponatur i^= o, formula erit x = -; 



quae quantità? denuo magis ad valorem radicis mìnoris 

 accedit, quam aflTumtus o, qui manifeito minor eft, 

 ob pofitas omnes radices veras. 



40. Hinc tandem conficitur, prò ^ pofle afTumi numerura 

 quemcumque, &formulam dare valorem ad eam ra- 

 dicem accedentem , quae numero afiumto propior eft. 



^". Quodfi ergo prò & fubftituatur coefficiens fecundi ter- 

 mini , hoc modo perveniemus ad valorem radici maxi- 

 mae propiorem ; quo denuo fubrtituto, novus hinc 

 emergens valor ipfì radici iterum erit propior &c. 



6°. Quodfi fiat i^ = o , eodem modo approximando dete- 

 getur radix minor. 



7°. Si fiat /^= fecundo termino per numerum radicumae- 

 quationis m divifo , pervenietur ad unam radicum 

 mediarum. 



8". Tribus his radicibus a fijmma radicum fijbtradlis, & re- 

 fiduo per m-3 divifo , quotus prò { fubftituatur, fic 

 perveniri poterit ad aliam radicum mediarum, fi qui- 

 dem aequatio plures habeat &c. Addamus exemplum. 



§. 34. Sit aequatio quarti gradus 



=z X* 17 x^ ff^ 104 jc- 26Sx^2^0 



erit w« = 4, a= 240, h = 26% , e = 104 > d= 17. 



e = 1. adeoque formula 



x= 3 ^'^ — 34 ^^ ^ 104 K' — 240 



4 ^' SH' * 208 k 2^8 



Quac- 



