^1^ 5fel) ( i^ 



nares vellicabat. Hoc de morbo & ego tandem confultus, 

 ipfam hanc genero/imi Bafovijfivn ab /iprili menfe gravida tn 

 enuntiavi, monitis fìmul illultribus ipfms confanguineis, de 

 morte & corruptione embryonis vix in dubium vocanda. Me- 

 dicamina a me commendata , decochim lignorum dilutum , & 

 electiiariwn de hyacìnthoy erant , additis fìmul de motu corpo- 

 ris temperando exhortationibus, bis autem ufa CeueroJìJJìma 

 noftra, nil piane de fymptomatibus mutans, tandem die io 

 Febr. 1755 , partu facili, cum paucillìmo amnii liquore foeten- 

 te, enitebatur fetum levi putredine corruptum , feonnini fe- 

 xus, ejus circiter magnitudiuis & perfedionis, quam embryo- 

 nes ad mitium lexti ab impraegnatione menfis obtinere folent; 

 amnii membranae per pauca veftigia lacera , & putredine cor- 

 rupta aderant ; placenta vero uterina tota fcirrhofa & carcino- 

 matofa, pondere fuo vulgarem placentam ultra duplum fu- 

 perans. Liceat mihi nunc quasdam difficilioris enucleationis 

 quaeftiones oculatis Lectoribus proponete. 



An non emmenagoga fortiter pellentia , fub initium pu- 

 bertatis in ufum vocata, teneri corporis , tenerum uterum 

 perdidere ? ^ 



An non impraegnatio ultima ad finem menfis Jp-jlìs 1754 

 teferenda ? 



An fetus mortuus ultra tres menfes in utero, absquein- 

 figni , & totum corpufculum folvente corruptione putrida, re- 

 tineri poterai? 



Nonne fetus a terrore fub initium O&obrìs matris corpus 

 concutiente ftrangulatus fuit ? 



Nonne lympha ex uteri vagina faepius emanans liquor 

 amnii quotidie refarcitus erat? 



MEMOI. 



