) o e i^ I8T 



Hoc quoque cafu lineatn Bi^ (fig. 3.) renani eETe, vel per feTA.VII. 

 manifeftum e(K 



CO liOLLAIilUM III. 



§. 37. Ponamus contra fubtangentem 7 effe conftantem , 

 quod fit , quando curva effluxus fuerit logarithmica. Hoc 

 cafu P. curvae BV & BX (fig. 3.) degenerabunt in redani re- 

 dae f JkT parallelam. 11^. Erunt ergo femiordinatae PV&.MX 

 conftantes &=1. 111°. adeoque (§. 3^) area BjQ N erit aequa- 

 lis differentiae redangulorum (BP. PV) & LBM.FV) =iBM 



— BP). Pr. €iyefrdT = iz — r)l 1V°. Unde erit/-^ 



= 3 — »• = differentiae particularum influxarum & remanen- 

 tium, ergo = quantitati particularum effluxarum. Quare V*'. 

 €0 caiu , quo 7 eft conftans , quantitas particularum remanen- 

 tiura femiordinatae NQ, effluxarum vero fpatio UjQ_N per 7 di- 

 vifo eft aequalis. 



COI^OLLAIilUM IV. 



§. 38- Si uterque hic cafus (§. 3<?. 37.) conjungetur, adeo- 

 que fiat z =nT & 7 conftans j erit formula generalis mutata 

 in fequentem 



dr = 



ni 



r 



adeoque — = log. ' 



7 ' w7 — r 



Eft ergo hoc cafu BQ^ (fìg. 3.) logarithmica, cujus ma- 

 xima adplicata five diftantia initii B ab afymtoto = ni. fubtan- 

 gens = 7- adeoque logarithmica haec eadem ac logarithmica 

 effluxus. Valent praeterea de hac curva dida §. 36. 37. Cum- 

 quefitr: nr =1 : v"]. atque nr = z. erit t:^=7-"7- id 

 eft , tempus t erit ad quantitatem z tempore t influxam , ut 

 fubtangens 7 ad maximam adplicatam , [i\q ad maximam quan- 

 titatem remanentem. Unde data ratione n & fubtangente7 

 Voi. II, A a non 



