è 
64 BE DOC 
litariî flores in longis petiolis nudis praeferuntur, quod nun- 
quam in atro-rufefcente fit : iidemque multo funt majores, tum 
calyce bifolio, tum iis, quae dicuntur, petalis. Calyx ergo 
bifolius pariter lacer ; Petala pene aequalia, multo & triplo 
calyce majora, pariter ariftata, fpadicea, oris albis, duriora, 
Et Juncus planifolim, paniculs vagi, floribw folitariis, 
longe petiolatis , ariftatis. i 
Gramen nemovofium , latifolium, maximum potius angufifolii 
hirfuti varietas et, quam Gr, Luzulae: cum flores conftanter 
glomeratos habeat. Tale certe a DiLLeNIO accepi, 
174. Juncoides villofum, capitulo Phyllii habitu glomerato, 
floribusque in breves nutantes fpicas digeftis, fatis a prioribus 
diftat: ab asro:rufesceute potiffimum, cui laxa adeo & ramofa 
fit panicula. Vaginae peculiares, five calyces, grandes, al. 
bi, hirfuti, laceri, bicolores fpicas faciunt.  Ariftae petalorum 
longiorum in toto” genere longiflimae. Cum 4wescenze nihil 
commune habet. 
Erit Juncus planifoliws, paniculis congefts, petalis ariftatis. 
175. Juncum mnodofium articulatum Linnaeus unicum fa- 
cit p. 427; tum Ill. ScumiepeLius: & quidem alpinum pa- 
rum a vulgari differre fateor. Sed /y/vazicus tamen, omnino 
variis modis ab aquatico differt: non folum ftatura multo al- 
tiori, & panicula ampliori magisque repetito ramofa: fed fo- 
liis teretibus, quae alteri comprefla funt; fpicis ultimis multi- 
flotis, quae vulgari fere triflorae;. vaginis etiam fpicarum pro 
portione brevioribus , quae in vulgari grandiores funt, & ad 
oculum trifoliae, 
176. Juncus parvs, cum pericarpits rotundi I. B. & ScHEUCHZ, 
p. 322. omnino Helvetiae elt indigena, a GmeLino pittus T. 
17. f. 2. qui hic in vicinia pallim, & ad Rbodanum & la porte 
du Sex, provenit: Monzbelgardi etiam le@us a Cl. pe La Cue- 
naL, & circa Ober-Hasly ab Ill. SCHMIEDELIO. 
177. 
