#5) (3% È 67 
iterum decrefcit folium, pinnaeque bifidae, deinde fimplices 
redeunt, fibi vicinae , longae, lanceolatae, parallelae: extre. 
mus finis trifidus ‘aut etiam undique circumferratus elt; Gla- 
bra funt: hirfutum autem, quod ex M. Pilato mifit CI. Car- 
PELERIUSs ‘cui lividus unguis eft. Ex cefpite ejusmodi folio 
rum .caulis floriger, nudus, dodrantalis prodit, pilis & to- 
mento teltus, quod oblique de caule recedit. ‘Calyx globo 
fus, hirfutifimus, fufcus. Petala flaccida, alba, ungue luteo. 
Stamina filiformia, non lata, petalis breviora, Frudtus ovate 
rotundus, fetis furflum wvergentibus hirtus: Lineae fpongiofae 
f. ftigmata pauca, faepe circa quinque: Sub capitulo penicil- 
lus pilorum faturate fufcorum. i 
Papaver Cl. Secuier T. 4. £ 4, &I R, H. foliorum 
pinnis paulo brevioribus diftat, & hirfutis. 
_ 18r. Cumnunc in altioribus alpium exempla bene multa 
TunauctRI quarti, quinti & fexti, five minori, fplendents, & 
foetidiffimi collegiffem, multus in eo fui, ut difcrimina inve. 
nirem. Verum certe in omnibus notas communes reperi: 
fulcata femina, feflilia, ariftata; folia ex parabolico principio 
bifida aut trifida, cum media portione denuo tridentata, .in- 
ferne rotundiora, fub fummis ramis argute incifa, caeterum 
nervofa, mervis inferne fubhirfutis.  Panicula etiam omnibus 
laxa, ramofa, absque intermiftis foliis; neque ftipulae ad die 
vifionem ramorum ullae. 
Porro minimum montanum atro-rubrum., prope pontem dia- 
boli a Cl. pe La Cnenar & Charteta:n ledum, nihil videtur 
a foetidifimo diftare. i 
Montano vero praecoci, fimili praecoc& foliis  fplendentibre 
ex Anglia mifli, fimillima humillima planta provenit in M. 
Fouly, quam denuo a minori non feparo, etfi folia concinne 
fubrotunda habet, & petala plerumque rubra. Racemum fim» 
plicem vocat Linnaeus, qui feparat p. 545. Verum eum per 
fuccedentes fibi gradus compofitum reddi in meis exemplis 
oftendere poffum. ; x 
12 182. 
