E DOCS 95 
254. Denique aliud Hreracium huic claffi. adfine et, 
& potilfimum nomini Mieracii n. 31. Euum. ha&tenus refpon- 
det.  Mifit D. Diverno1; legit 4 /e Roche aux  Corbeaux 
D. Gacnesin; & nuper, ni fallor, in M, Mole Gen. DE 
SAUSSURE, 
Caulis redtus , cubitalis, longis  pilis, penitus- peculiari 
cum facie, villofus. Folia ad terram multa, praelonga adi 
femipedem , eademque ex nervo perinde praelongis pilis pu= 
bescunt; Figura lanceolata eft, ut nusquam, ut illa prius 
dida, latescant : Unciam nunquam lata vidi, & teneram quan 
dam, ut in Pi/ofeloide, faciem habent, dentes in oris paucos. 
Folia caulina ex ovatis lanceolata, femiamplexicaulia, non auricu- 
lata: fuprema amant flavefcere. Flos unicus, aut duo: grandis: 
ille, unciali diametro. Calyx rubro praelongo villo hir- 
tus, qui per aetatem exalbescit. Petala flava, quinqueden- 
tata. 
Erit Hreracrum caule uniforo, folis radicalibws lineari -lan= 
ceolutis obiter dentatis, caulinis ovalibus. femiamplexicanlibus. 
Ad hoc ipfum, cum uniflorum fit, potius nunc retu= 
lerim Hieracium montanum VI Clufi angufifolium 1. B. Il. pi 
1038. Hieragium montanuni alterum AertopaxponavAov CoLuMmN, 
Ecphraf. p. 249. 
255. Hreracium pyrenzicum Cerinthes folio, nova civis, 
provenit in M. Darbiguon, fupra Moule. Vereor tamen ob 
folia ad brachia caulis ovato.lanceolata, ne etiam ifta ftirps 
mimis praemorfo Hieracio adfinis fit, 
256. In altioribus alpibus, inque M. Javernaz, fre» 
quens elt Taraxacum. inter Enumerazionis fpecies 4 & 6 me- 
dium. 
Facies eft vulgaris Taraxaci, quando folià anguftiora ha= 
bet. Folia plerumque glabra, vidi enim etiam hirfuta, den- 
tibus 
