Ti 
260 MEO 
rans, tandem in labores artuum, parefin manuum, paralyfin 
brachiorum, atrophiam, convulfiones, &c. aliquando & mor- 
© tem ipfam definebat. —Cujus ratio phylica, in virulenta qua- 
litate caufae primordialis (18), ac indole caufae proximae (19), 
tum & in fingulari commercio nervorum inteftinalium, cum 
nervo fympathico magno, & medulla fpinali, quaerenda videbatur. 
Quo pato autem miasma colicum, (fit venia verbo), nervos 
inteftinales deferendo, in alias propagines nervi fympathici, & 
medullae fpinalis, metaftafin fatiat ? dicat magnus Apollo. 
21. Prognofin fubjiciebat perfpeta mali origo, & caufa 
primitiva (15. 16. 17. 18.), tum fedes illius primaria, & 
— caufa proxima ( 19.), nec non fymptomatum vehementia, & 
pertinacia , fide obfervationis, & exemplorum, comperta; 
indéque per analogiam ad novos cafus argumentatio, Ita 
morbus recens, in fubjeGo antehac fano & vegeto, ex caufa 
non graviffima, gradu fymptomatum minus intenfo, Deo dan- 
-te, viribus naturae, ope regiminis, & curationis idoneae, ad. 
huc fanabilis erat. Idem verò ex potentiore -caufa genitus, in 
corpore minus aliàs integro, numero ac vi fymptomatum in- 
gravefcens, magis magisque nervis inteftinalibus infixus, con- 
tumaciflimae indolis, & aegrè curabilis, quin imò faepè in- 
vincibilis erat; prout mali fucceflio, & eventus, in pluribus 
exemplis (7. feqq.), fidem faciebat. 
PROPHYLAXIS & THERAPIA. 
22. Ad prophylaxin fanorum diaeteticam, opus erat mali ‘ 
caufas originarias (15. 16. 17. 18.) evitando, Colicam alioqui 
metuendam antevertere. Ad prophylaxin verò therapeuticam 
jam laborantium, easdem caufas etiamnum cohaerentes tol- 
lere, ne perfeverando novum indies fomitem morbo fubminif. 
trarent. 
23. Sanis igitur nondum ingreffis Coenobium, in promp- 
tu erat confilium, vitare fcyllam atque charybdim, neque 
aedes ad tempus valetudini infeftas fubire, quò fic è noxà,' 
i ci feu 
