: è 
#2) o (®© do. 
8. Afplenium înter & Polypodium LinnEI ambigt- 
elegans PoLyPODIUM pimmis pinnatis, pinnulis breviffimis, bidenta 
tis €5 tridentatis Enum. n.8. \\Polypodium Linn. 13. ut videtur 
Spec. pag. 1089. fed ficca amat, a fontibus alienum. Adiana 
sbum filicinum durius, crifpum, minimum BARREL. ic. n. 432. 
£. 1. ut videtur. 
Nihil frequentius in Aquilegienfi regione, ad rupes ac 
muros. Cefpites magni, radicule intricata, nigra. Caulis 
valens, viridis, pene planus. Pinna non valde inequales, al 
terne, robulte, lete virentes.  Primarum pinnularum pinnu» 
le late, angulofe, dentibus duobus, tribus, quatuor, demum 
quingue ad fummum, brevibus, acutis. . Maturorum foliorum 
ora ad fèemina intorquetur... In pinnulis tria, quatuor, duo 
etiam, denique unum feminale agmen reniforme album repe» 
rio, que, fi plura funt, ita difponuntur, ut angulum cum ner- 
vulo acutum intercipiant. Ea rupta tantum rubiginis diffun» 
dunt, ut rotundus acervus pene totam pinnulam occupet. 
‘ 9. PoLyPODIUM pinnis pinnatis, pinnulis integerrimis Enum. 
Gotzing. p. 3. Filix minor non ramofa J. B. T. Ill. p. 740. 4 
In omnibus paludofis ftagnifqde & arundinetis circa Ber= 
nam, Kupem, &c. 
Fafciculi feminales oblongi, quatuor, quinque in eadem 
pinna, ejufque continua linea. Repti confuunt, & una folia 
florentia oris fuis contrahuntur, lineafque faciunt cavas, ‘inter 
quas feminales nervi tamen nudi fuperfunt.. Matura folia tota 
rubigine fufca obfidentur. 
An habet inter Acroficha Linnaeus p. 1071. n. 21? 
10. Ad Polypodium 10. proxime accedit PoLyPODIUM pinns 
duplicato-pinnatis, pinnulis ultimis \obtufis , \breviffime bifidis: .Filie 
sula alpina crifpa C. B. Seguier Supplem. T.1. f. 3. p. 55. e% 
M. Baldo, accepta a CI. SeGuIER, & ab ALLionIO noftro. 
DI3 la 
