49 85 ) O Sk ME Elo 
s4. Ranuncutus polyantbemos fimuplex, fi vere diverfa plan- — 
ta elt, diverlam autem facit CI. Linnagus, addi debet Helve- 
ticis. 
— Sed Ranuncutus magnus, valde hirfutus, flore unico, qua- 
lis in noftris fylvis frequens nafcitur, a repente non differt. | 
55. RANUNCULI II. Enum. nomen melius «erit_ wrifori, 
folits radicalibus obtufe dentatis, femitrifidis, caulinis amplexicaulibus 
fimplicifimi. Calyx glaber, petalodeus, ovatis foliis, per ma= 
turitatem reflexis, caducis.  Petala cordiformia. 
56. Ranuncuti 12. Emu. melius ab ipfo charaîtere no- 
men el wwifori, folis radicalibus femitrifidis , obtufis, caulinis pile 
mati, Plerumque enim ad caulem unicum folium habet, alias 
quinquefidum palmatum, alias trifidum, rarius fimplex , ali- 
quando etiam duo foliola. Calyx fubhirfutus, in maturo flo» 
re reflexus. Petala fubrotunda. 
Confirmo nunc & ipfum pratenfis erei varietatem effe, 
ex quo fenfim per Ranunculum 13. Enzm. intermedium dege- 
nerat. _ | 
57. RanuncuLus purpureus calyce villofo multo vulgatior ett, 
quam olim credidi. In M. Fouly, Prapioz, Des Crottes, Je=- 
man, Circa Tour de Mayen, Ovanna, &c. paffim in lapidofis fa- 
xofisque nafcitur. — 
58. Sic etiam Thora in Petit Ayerne & M. Chaude haud 
longe Rupe provenit.. Thora vero radices pro Gentiana vendi 
potuifle (new difpenfatory, & HiLL mat. med. p. 628.) incredi. 
bile videtur, cum minute, Ranunculorum hortenfium fimiles, 
‘in arcum flexe , plurimum a craflis cylindricis Gentiane ra- 
dicibus differant. 
59. Ex Anemones genere oportet Atragenen removere, quam 
ficco exemplare folo vifo, absque petalis miflam, ex foliis & 
habitu cum Anemone repotui. 
60. AnE- 
