rà 
70 #3) 0 SR 
cuneorum fpheticorum obtufa figura, nigra.  Calycis campa- 
niformis, pene quinquefidi, fegmenta obtufa , hirfuta. Flos; 
qualem depitum dedi, cum quinque flavis glandulis , qua 
effentiam generis conftituunt, Nihil et, cur avellas a fodali» 
bus, & Diapenfiam voces. i H 
149. Huic habitu, aliifve dotibus, fimilis eft ArETIA vil 
lofa, caule folits obduîto, fcapi unifori Enum. Helv. n. 2. p. 486. 
cum icone, quam nunc abunde in, Berxhardo M. a CI. CiarET 
leGam coram habeo. Caules undique feflilibus foliis te@ti, fere 
ut in priori, minus tamen denfi teretefque. Folia multo ma- 
jora, longiora, ovata & ovatis longiora, elliptica denique, & 
omnino linearia, divergentia. Ex tota longitudine caulis, etfi 
ea parva eft, numerofi cauliculi forigeri prodeunt, qui a prio. 
ri planta abfunt, duarum, & plurium linearum longitudine, 
ad fex ufque. Flos grandior multo quam priori, purpureus, 
cylindrico tubo , fegmentis quinque emarginatis , & quinque 
luteis glandulis in divifione floris; calyce duriufculo , pene 
cylindrico, hirfuto, ultra dimidia quinquefido , fegmentis in 
fine lanceolatis.  Fru&us rotundus , quadrivalvis & quinque- 
valvis, cartilagineus, & femina fimilia.  Hac ultima fpecies 
multo rarior eft. 
Hxec et Aretia unica LinNAI p. 141. 
150. ArETIA vilofa, floribus umbellatis. Enun. Helv. n. Y. 
‘p. 482. facile a priori diftinguitur, canlibus non foliofis, fed 
rofula foliorum ad terram pofita, caulibus nudis, hirfutis, te- 
retibus, trium, quatuorve unciarum, umbella florum, quam 
folia aliqua ex ovatis lanceolata fufcipiunt. Vetula planta pe- 
ne calvelcit, nunquam tamen vere glabram vidi. È 
rsu. Aretia foliis fubbirfutis linguiformibus, caule multifloro è & 
Aretia glabra obtufifolia umbellifera»  Enum. Helv. n. 3. ALLIO» 
NE plant. Pedemonte. p. 22: T. 4. que icon eft maxima. 
In 
