so ) 0 C 8% 73 
retrogradis fegmentorum calycis appendicibus cum hortenf folio 
oblongo convenit, caterum omnibus aliis notis differt, flore 
ftrito, cylindrico, lanuginofo, foliis linearibus, etfi lata funt, 
ad caulem paucis fparfisgue. Mendum videtur apud Cl. Lix- 
nzuM fubefle, quando ad Campanulam hortenfem noftram redu- 
cit Spec. p. 167. Sed etiam p. 166. idem fynonymon cum alia 
planta repetit. 
160. CAMPanNULA foliis hifpidis, caule unifloro Enum. n. 9. 
nuper a preftantifiimo ALLIoNIO repetita p. 36. T. 6. f. 3. 
cum priori Anchufe folio appendicibus calycis convenit, ejusque 
eft rarior varietas, ex altiffimis montibus, humilior & uniflo- 
ra. Noftra fuit ex Co/ de Ferry Valefie prealto monte. 
“161. Omnino vero peculiaris eft fpecies, quam Cl. Ar- 
LIONE dixit p. 35. T. s. f. I. unifloram folis radicalibus ovati 
integerrimis. 
Ea fupra rupes glaciales /es Murtinets nafcitur, haud ita 
longe a pago /es plans. Folia rofulam ad terram faciunt, qua- 
les ex eadem, neque magna, radicula multe nafcuntur, ad 
Sedorum morem. a folia glabra, origine angufta, fine dila- 
tato & ovali terminantur. Caulis debilis , egre ere@us , vix 
quatuor unciarum, fa&epe ne uncialis quidem, tamen foliofus, 
foliis ellipticis, brevillime petiolatis. Flos unicus, neque is 
exiguus, calyce hirfuto, albis pilis notato, in omnibus noftris 
xaruleo, fegmentis triangularibus, absque calcare, qualem CI. 
ArLione delcripfit. 
An fit Linna1 Campanula caule unifloro Flor. Lapon. p. 8t. 
T. 9. f. s. 6. etfi figura non et fimillima. 
162. CampPaNULAs folis imis fubrotundis s fuperioribus linea- 
© ribus 13. 14. 15. 16. Enum. Helv. p. 494. 495. ita adfines repe- 
rio; ut vix poflint difcriminis note reperiri, que fatisfaciant. 
Primumque uriforam expunxsrim, etfi alpina vulgatior paffim 
aliquot in uno caule flores gerit. —Deinde a/pinam a vulgari 
Vol. VI. K porro 
