La 
76 e ) o C 
. Radix teres, fibris ornata, cauliculos profert triunciales & 
ultra, ad terram multis foliis te@os Ea omnia petiolata, gla- 
berrima, ovata, etiam breviora ovatis, alias longiora, & mu- 
cronata, pulpofa, glabra, dente nullo Scapi florales nudi ex 
foliorum rofula , duabus minimis fetis fub flore infigniti , la- 
tiufculi. Flos fature ceruleus, ftriatus, calcare longo curvu. 
lo, qua etiam nota fequentibus fe accommodat. Linnaus non 
habet. 
171. VioLa caule eretto, folits ovat&, crenatù » ad alas femi- 
pinnatis. 
Ad hanc plantam duas nunc prioris operis fpecies refero: 
Prima elt 
Viola purpurea exjgui folits C. B. 
Facile a priori diftinguitur. Folia quidem aliqua ejus fimi- 
lia habet, fed in omnibus exemplis alia mifcentur, rotundis den- 
tibus undique ferrata. Seta alba ad petiolum florigerum lan. 
ceolate, fed accedentibus ad bafin pinnulis minimis... Flos 
multo grandior unciam fuperat, fature caruleus , petalo imo 
in principio flavefcente lineis faturatis percurfo. Calcar longum. 
Paflim in alpium herbofis provenit.. In M. Forcleztaz, Danfex, 
Gemnii, Grindel, Breitlanwen®n, Wiingenalp &c. 
172. Hanc inter & arborefcentem Viola illa grandifora va» 
rii coloris quafi intercedit media , quam a priori non diftin- 
guo.  Adultior eft planta, cujus caulis fupra terram ramum 
unum alterumque, & ad ejus rami originem folia trifida & quin. 
quefida producit, & denique femipinnata. Folia ad terram lon- 
giora credas effe , fed in Viòla exiguòs foli: tamen ettam perinde 
longa vidi, & flos in utraque pari magnitudine, calyce duplo 
grandior & ultra. 
173. VioLE arborefcenti caulis magis ramofus, multo al- 
tior, fruticofior, pedalis, cubitalis. Folia ad caulem femipin- 
nata, 

