r18 << R8) o.TC8%°- RA 
93. Taraxacum 2. eft varietas primi. 
- 
Quintum Entm. p. ‘741. mifit etiam CI. ALLiONTUS. Foliis 
glaberrimis a 6. differt, non tamen, ut vereor, fatis diverfuna 
eft. fi 
Ad n. 6. omnino refero Taraxacum ‘7. Enunt,» ut vere fpe- 
cies fuperfint I. 3. 4. 5. 8. 
94. Hieracts accenfere oportet 
I. Hieracium foliz ovatis lanati : Hieracium montanum ta 
mentofum Diuc. hors. Elth. T. 150. £. 180. Mitcer T. 146. 
Radix perennis, dura, fquamis afpera. Ex ea & caules 
florefcentes prodeunt, & alii, qui altero anno florebunt.. Fo- 
lia ad terram petiolata, ovata, & paulum lanceolata, margi- 
ne integerrimo, craffa fubftantia, tota tomento albo obduta, 
ut in Verbafco. Ad caulem unum alterumve folium fimile, 
acutum, feffile. Caulis aliquoties brachiatus, triflorus, qua= 
driflorus. Calycis folia albiffimo longo tomento villofa. Flos 
flavus.  Defcribit Linn. Cent. 1. #. 76. » Ì 
Legit in rupibus ad Sailor CLareT, tum inter Charat & 
Saxon ad viam Sedunum ducentem, 
95. II. Hreracium caule uniforo, folits ad caulem ovato-lanz 
ceolatis, dentatis, amplexicaulibws : Hieracium montanum rapifoliun 
C. B. Prodr. p. 65. Bafil. p. 38. 03; 
C. B. in M. Wafferfal'legerat, ego diu defideratam plan- 
tam in M. Luan frequentiffime legi.. Aux Nombrieux rupettri 
loco Supra les plans etiam nafcitur. 
Speciofa inter Hieracia magnitudine planta eft, radice lig- 
nofa, terete, curva, pilis longis barbata, qua funt petiolorum 
ficcatorum reliquie: foliis ex radice numerofis, longe petiola- 
tis, ellipticis, lanceolatis, pedem longis, petiolo foliofo: fo-. 
liîs 
